الگوی رابطه دوری دوطرفه زن و شوهر

به نظر لورنتز[1] (2002) توافق و صلح بین زن و شوهر بدون صحبت کردن در مورد مسائل، نظرات و عقاید ساخته نمیشه. پس اگه زن و شوهر هر دو به نقطه انصراف به عنوان راه اصلی واسه دوری از اختلاف برسن، رفتارای ارتباطی مثبت در این زندگی زناشویی پیدا نمیشه. رفتارای ارتباطی منفی مثل دوری از نزدیکی، انصراف همراه با عصبانیت، مشارکت در اختلاف و اجتنابی و دفاعی بودن در رابطه؛ چه خاص یه جنس یا هر دوی اونا باشه، فرصت درک دوطرفه و احترام بین زن و شوهر رو از بین می برن و استرس، پریشونی و درموندگی و در آخر طلاق رو همراه داره.

هیوی و همکاران (1996) می گن که در الگوی دوری دوطرفه زن و شوهر وقتی که با موضوعی در روابط زناشویی روبرو می شن معمولا از بحث و رد و بدل کردن نظر در موردمشکل دوری می کنن و روی مسائل خود سرپوش می ذارن. اونا هم اینکه ذکر می کنن که این زن و شوهر رضایت بسیار پایینی از زندگی زناشویی خود دارن.

ویلسون و ریچارد (1993) در تحقیقی به این نتیجه رسیدن زوجایی که استراتژیهای فرار-دوری و فاصله گرفتن رو در زندگی زناشویی به کار گیری می کنن، سطوح پایین تری از رضایت زناشویی از خود نشون میدن، هم اینکه مشخص شد که فرار-دوری صمیمیت زن و شوهر رو شدیدا کم می کنه.

جکوبسون[2] و همکاران (1980) در پژوهشی از زوجهای پریشون و غیر پریشون خواستن یه فهرست رفتار طولانی درجه بندیای خوشحالی کلی از زندگی زناشویی روزانه رو تکمیل کنن. یافته ها نشون داد که “رابطه و رفتار دوطرفه منفی”، به بهترین وجه درجه بندیای خوشحالی زوجهای پریشون و “رابطه و رفتار دوطرفه مثبت” به بهترین شکل، خوشحالی روزانه زوجهای غیر پریشون رو پیش بینی می کرد. خلاصه اینکه، این تحقیق نشون داد که ناخشنودی از زندگی زناشویی با کاستیای ارتباطی همراهه. به خاص، وقتی که زوج هادرباره اختلاف هاشون به رفتار دوطرفه با هم می پرازن، این کمبود ها آشکارتر می شه (برنشتاین و برنشتاین[3]، ترجمه نائینی و منشئی، 1380).

مطلب مشابه :  تاخیر در پروازهای فرودگاه مهرآباد

مطالعه ای از روند طولی زندگی زناشویی مشخص ساخت که فاکتورهای خاص قابل تشخیصی جدایی و طلاق رو پیش بینی می کردن (گاتمن[4]، 1991). از میون این عوامل یه عامل مهم “دیوار سنگی بودن” شوهر بود. گاتمن این مورد رو به شکل پایین تعریف می کنه “یه الگوی رفتاری که در اون شنونده مثل یه دیوار سنگی در مقابل گوینده ظاهر می شه، چهره رو زیاد حرکت نمی ده و معمولا از تماس چشمی دوری می کنه (ویلسون و ریچارد، 1993).

گاتمن بیان داشت دیوار سنگی بودن شوهر در ارتباطات واسه زن بسیار بیزاری آوره و منتهی به تحریک فیزیولوژیکی اون می شه. اون (زن) با تلاش در دوباره درگیر نمودنشوهرش به این عمل جواب میده. مردان به اندازه معناداری بیشتر از زنان دیوار سنگی می شن. فرقای جنسیتی می تونه توجیه کننده این باشه (همون منبع).

زن و شوهر واسه دور شدن از روابط مضر، قبل از شناخت الگوهای مثبت به درک الگوهای منفی نیاز دارن. تحقیقات زیاد (گاتمن، 1993، مارکمن و هالوی[5]، 1993؛ به نقل از شرفی، 1382) نشون میده زوجینی که دارای الگوهای تعاملی قبل از ازدواج درستی نیستن به خاص اونایی که با ناتوانی، عقب نشینی با احساسات منفی وارد رابطه می شن بیشتر در خطر طلاق و اختلافات زناشویی هستن.

فیتس پاتریک و بادزنیسکی[6] (1994) بیان می داره که زوجهای دوری کننده در رابطه زناشویی وابستگی زیادی به یکدیگر نداشته و دید اونا در مورد زندگی زناشویی و خانوادگی دوسوگرا بوده و برملاسازی بسیار پایینی رو در رابطه زناشویی گزارش میدن (همون منبع).

راش[7] و همکاران (1974، به نقل از اپستین و جکسون[8]، 1978) در تحقیقی در پیدا کردن که به کار گیری همسران از رانده و زور در رابطه زناشویی به طور قابل توجه ای با حل ناتوون اختلاف رابطه داشت. از طرف دیگه ارتباطاتی که با دوری مشخص می شن کیفیتی ایستا دارن که در اون حل موضوع به اندازه کمی صورت میگیره (نقل از مهدویان، 1376).

مطلب مشابه :  تایوان: مقصد گردشگری ایده‌آل واسه مسلمونا

راش و همکاران (1974) خاطر نشون کردن همسرانی که از روبرو شدن بالقوه احساس تهدید می کنن، در نشون دادن رابطه، بیشتر از رابطه مستقیم انصراف می کنن و بر پیامهای طعنه آمیز مثل رد، توجیه خود و سلب صلاحیت بیشتر از عقاید و احساسات به روشنی تکیه می کنن. از طرف دیگه ممکنه اختلاف مستقیما از راه گسترش موضوع “مثل شما همیشه…”، رد فضیلت و حملات شخصی دیگه دامن زده شه (همون منبع).

[1] . Lorentz

[2] . Jacobson

[3] . Bernstein & Bernstein

[4] . Gottman

[5] . Markman& Hallwey

[6] . Fitzpatrick & Badzenisky

[7] . Rosh

[8] . Eapstean & Jackson