خونه «عارف قزوینی» شاعر و تصنیف ساز ایرونی، دچار تخریب شده. این خونه که به ویرانه ای کوچیک تبدیل شده، هیچ نشانی از یه خونه شاعر ملی در خود نداره.

«ابوالقاسم عارف قزوینی» شاعر و تصنیف ساز مشهور ی قزوینی که تصنیف های ملی و ارزشمندش همراه با موسیقی منتشر شد و در طول عمرش از ۱۲۵۹ تا ۱۳۱۲ شمسی، با سرودن تصنیف های جور واجور، تاثیر زیادی در روزای پرآشوب جامعه داشت و در همین سال ها هم هنرمندان ایرونی شعر «از خون جوانان وطن لاله دمیده» است رو به شکل های جور واجور اجرا کردن، حالا خونه اش به عنوان تنها یادگار باقی مونده از اون، این روزا بالاترین درجه بی مهری رو نسبت به خود و صاحبش می بیند.

عارف قزوینی«الهام حاجی ملکی»، دبیر انجمن دوستداران یادمون ها و کارشناس تعمیر بناها و بافت های تاریخی درباره ی آخرین وضعیت خونه «عارف قزوینی» می گوید:

در روبرو شدن با خونه «عارف قزوینی» با اون چه روبه رو شدیم نه یه خونه شاعر، که فقط یه ویرانه کوچیک بود. آسیب ها و تخریب هایی که این خونه با دو اتاق، یه زیرزمین، یه مطبخ و سرویس بهداشتی با اون روبه رو بود، به حدیه که امروز دیگه هیچ نشانی از یه خونه شاعر ملی در خود نداره.

خونه عارف قزوینی

اون وجود این نشونه ها رو دلیلی واسه باورپذیری این نکته می دونه که «عارف قزوینی» از سال ها پیش شاعری گمنام بوده و ادامه می دهد که اداره کل میراث فرهنگی قزوین سال ۱۳۷۹ نقشه ی این خونه رو با هدف ثبت در فهرست آثار ملی جفت و جور کرد و اون رو در سال ۱۳۸۴ به شماره ۱۲۹۰۴ در فهرست آثار ملی ایران ثبت کرد.

مطلب مشابه :  بهترین زمان سفر به خرم آباد

ایشون تاکید می کنه که در زمان ثبت این خونه تاریخی، اون تقریبا همه ی عناصر خونه رو در خود داشته، اما بدیش اینه تنها چیزی که امروز از این بنا هست، تنها یه اتاق و یه زیرزمینه، این در حالیه که چند سال پیش شهرداری دیوار اصلی این خونه رو واسه تعریض معبر تخریب کرد، اما حالا خوبیش اینه با جلوگیری مالک از عقب نشینی اون جلوگیری شده.

این کارشناس تعمیر بناها و بافت های تاریخی در ادامه این سئوال ها رو مطرح می کنه که چه عواملی باعث شده که خونه ی یه شخصیت ملی بدون نگرانی از تخریب اون در اینجور وضعیتی باشه؟ و چیجوریه که مسئولان و صاحبنظران شهری و حتی کشوری هیچ تلاشی واسه حفاظت از این میراث مهم به عمل نمی بیارن؟ و به چه دلیل سیاست گذاری در بخش نگهداری از شخصیتی ملی که وقتی نه خیلی دور واسه ارزش های جامعه جنگ کرده، به سمتی پیش می رود که انگار بازم هممون شریکی در افزایش رنج های ناتموم به اون شخصیت هستیم؟

حاجی ملکی با بیان این که خونه ی «عارف قزوینی» در تملک بخش خصوصیه نه وارثان این شاعر؛ می گوید:

به نظر می رسد چون صاحبان امروزی این خونه تاریخی جزو ورثه «عارف قزوینی» نیستن به اندازه ای که باید نگرانی نگهداری و حفاظت از میراث ملی رو ندارن، به خاص وقتی که متولی این جریان، مثل اداره کل میراث فرهنگی استان در درجه اول و دیگه دستگاه های متولی مثل شهرداری، هم تا کنون کمترین نگرانی و نگرانی رو واسه حراست از این بنا نداشته ان.

اون بیان می کنه که مسئله اینجاس که در خیلی از موارد مثل موضوع حفاظت از خونه ی تاریخی «عارف» تلاش می شه تا واسه موندگار نگه داشتن یاد و نام شخصیتی ملی که در زمان خود واسه جنگ با استبداد و استعمار آوازه ی اون تا بیرون از مرزهای سیاسی ایران گسترده شه، در حالی که در وطن خود هیچ یادگاری از اون به جا نمونده و تنها نشونه باقی مونده از اون یعنی همین خونه کوچیک، هم در حال تخریب کامله.

مطلب مشابه :  تحریم عربستان به صنعت گردشگری قطر ضربه زد

قبر عارف قزوینی

ابوالقاسم عارف قزوینی یکم بهمن ماه ۱۳۱۲ در شهر همدان درگذشت و پیکرش در همون شهر و در کنار مقبره «ابوعلی سینا» به خاک سپرده شد.

دیدگاهتان را بنویسید