تعاریف سرمایه اجتماعی

یکی از مشکلاتی که محققان علوم مدیریت و علوم اجتماعی با اون روبه رو هستن، ارائه تعریفی کامل از سرمایه اجتماعیه. تعریف رابرت پاتنم در علوم سیاسی، جیمز کلمن در علوم اجتماعی، فرانسیس فوکویاما در تاریخ اقتصادی اجتماعی و تحقیقات بانک جهانی مثل اولین اقدامات در این مورد بوده. این واژه به وسیله بیشتر نویسندگان به عنوان شبکه ها، هنجارها، اعتماد و راهی که جوامع می تونن از راه اون اهداف جمعی رو به صورتی کارآتر بکنن، تعریف شده.

سرمایه اجتماعی یه هنجارغیر رسمی ایجاد شده که همکاری میان دو یا چند شخص رو زیاد می کنه. هنجارهایی که سرمایه اجتماعی رو شکل میدن می تونن از رابطه دوطرفه بین دو دوست شروع شده و آیینای پیچیده و بغرنجی مثل مسیحیت و کنفوسیوسیم رو شامل گردند.(Fukuyama,1999).

شاید بهترین تعریف از سرمایه اجتماعی رو بشه در تک بیت شاعر غزلسرای ایرونی”حافظ”یافت که میگه:

آسایش دوگیتی تفسیر این دو حرفه               با دوستان مروت  با  دشمنان  مدارا

مروری بر تعاریف صاحبنظران رشته های مدیریت، سیاست و… نشون میده که توجه همه اونا بر ارتباطات، تعاملات، شبکه ها و… هستش. به نظر حافظ واسه رسیدن به سرمنزل مقصود حتی با دشمنان هم باید رابطه داشته باشیم که این رابطه به درستی مدارا کردن با اوناس و این مهم به دست نمیاد مگه اینکه سرمایه اجتماعی حفظ و تقویت شه.

چیزی که بر ابهامات زیاد دور و بر تئوری سرمایه اجتماعی اضافه می کنه، تعاریف زیاد در بخش های جورواجور به وسیله افراد مختلفه . اون طور که در بررسی ادبیات موضوع با یه عالمه از تعاریف روبرو میشیم که در بخش های متفاوتی ارائه شدن. در پایین به بعضی از این تعاریف اشاره می شه :

مطلب مشابه :  شکاف دیجیتالی و فرصتا و تهدیدهای آموزشی از دیدگاه روانشناختی

– سرمایه اجتماعی شبکه شخصی یه فرد و پیوستگیای نهادی انتخاب اون رو در بر می‏گیرد.

(Belliveau, O Reilly and Wade, 1996).

– از نظر فوکویاما سرمایه اجتماعی یعنی توانایی های افراد واسه کار کردن با یکدیگر، به خاطر رسیدن بهاهداف مشترک در گروه ها و سازمان ها .(Fukuyama, 1995)

– سرمایه اجتماعی اهمیت اساسی شبکه های قوی، روابط بر اساس اعتماد و همکاری رو در اجتماعات روشن میکنه. (Jacobs,1965)

– سرمایه اجتماعی شبکه ها و هنجارهای همکاری متقابلیه که ایجاد ارزش می کنه (پاتنم ، 1999).

–  از دیدگاه سازمانی، گوشال و ناهاپیت (1998) سرمایه اجتماعی رو به عنوان جمع منابع بالفعل و بالقوه موجود در داخل، قابل دسترس از راه ، و ناشی شده از شبکه روابط یه فرد یا یه واحد اجتماعی تعریف می کنن. از دیدگاه اونا سرمایه اجتماعی یکی از قابلیتا و دارائیای مهم سازمانیه که می تونه به سازمانا در خلق و تسهیم علم کمک بسیار کنه و واسه اونا در مقایسه با سازمانهای دیگه مزیت سازمانی پایدار بسازه.

[1] Nahapiet and Ghoshal