در تحقیقات جور واجور ثابت شده که از دست دادن همسر، که یکی از عمیق­ترین دوره­های عزا در زندگی انسانه، باعث سرکوب دستگاه ایمنی شده و بدن رو اهداف مریضی­های جور واجور، مثل سرطان، می­سازه.
در گذشته، نا آرومییا استرس، که جواب «جنگ یا فرار» هم خونده می­شه، به عنوان روشی واسه ادامه­ی زندگی در «دنیای وحشی ساده» در آدم به وجود اومده بود.
به هنگام رویارویی با خطر، سوخت­وساز بدن آدم افزایش یافته و حواس تیزتر و گوش­ به زنگ­تر می­شدن و امکان نجات از موقعیت­های پرمخاطره رو جفت و جور می­کردن.
در اون زمان­ها، نا آرومیکوتاه­مدت بود و با رفع خطر، بدن به حالت عادی خود بازمی­گشت.
فرق دنیای پریشون­ی امروزی در اینه که دیگه غارنشینی وحشی با چماقی در دست به دنبال ما نیس، ولی عوضش، حملات بی­امان موقعیت­های نا آرومی­زا رو داریم که باید با اونا سر کنیم.
بدن به جای اینکه نا آرومیرو آزاد کرده و بدن رو استراحت بده، به طور همیشگی در «حالت نا آرومی» باقی می­موند.
عجیب نیس که در دنیای امروز، سطح سلامت به سرعت در حال افوله و بروز مریضی­های جدی­تر مثل سرطان، بالا بودن فشار خون، بی­خوابی، سکته مغزی، حمله­ی قلبی، افسردگی طولانی، مریضی­های عصبی و زخم­های گوارشی تقریباً عادی شده و بخشی از زندگی گردیده­ان.
چه خوب می­شد اگه می­تونستید به روستاها بریم و واسه فرار از جامعه­ی پرتنش­مون، روی کوه­ها چادر می­زدیم.
البته، بیشتر مردم همچین چیزی رو نمی­پسندند.
کلید حفظ سلامت در جامعه پرسرعت امروزی در روش­های آرامش طبیعی و کاهش تنشه.
البته­، این کاری سریع، مثل سیگار کشیدن، نوشیدن روزانه پنج فنجون قهوه، گاززدن شیرینی یا شکلات واسه کسب انرژی، یا خوردن بیشتر از حد نیس.
این کارا باعث می­شه تا در همون لحظه احساس بهتری داشته باشیم، ولی در بلندمدت فشار و نا آرومیبیشتری بر بدن وارد کرده و ً حالمون رو بدتر می­کنه.
خوردن قند نمونه روشن اینه.
گرچه قند به طور موقت سطح انرژی بدن رو بالا می­برد، ولی ویتامین­های مهم گروه B رو از بین می­برد، و باعث می­شه تا دستگاه عصبی ضعیف شه، که به حساس­تر شدن به نا آرومی، تضعیف دستگاه ایمنی و بروز مریضی­های طولانی، مثل سرطان، منجر می­شه.
پس چیکار باید کرد؟ واسه تخلیه­ی نگاه منفی و نا آرومیهیجانی، باید روش­های آرَمش کل نگر مثل یوگا، تنفس عمیق، تای­چی، مثبت­اندیشی، مراقبه، خوشحال بودن، ورزش و رژیم غذایی سالم و غنی از مواد مغذی رو یاد بگیریم.
با دادن این چیزای خوب به بدن، نه­تنها اثر لحظه ای رو برطرف می­کنین، بلکه بدن و ذهن رو در مقابله با فشار روزانه­ی زندگی تواناتر می­سازید.
ذهن آزاد از نا آرومیو آزاد از هیجانات منفی، بدن رو سالم و به دور از سرطان نگاه می­داره.
از اون طرف، هیجانات مثبت مثل عشق، شادی، خوشبختی، لذت، رضایت و اعتماد به نفس اثرات مثبت بر حفظ سلامت و بهبود داره.
فکر می­رود که خوشحال بودن می­تونه خیلی از مریضی­ها، مثل سرطان، رو درمان کنه.
وقتی خوشحال و خوش­بین هستیم، کارکرد دستگاه ایمنی بسیار بهتره.
هم اینکه، تصویرسازی ذهنی، هیپنوتیزم، مثبت­اندیشی و حات مراقبه دستگاه ایمنی رو تقویت کرده و توانایی ما رو در برابر نا آرومیبالا می­برد.
وقتی تحت نا آرومیهستیم، بدن ما تولید و آزادسازی هورمون­های غدد فوق­کلیوی، مثل کورتیزول، کورتیزون و آدرنالین رو واسه انجام تغییراتی در درون بدن، در مقابله با نا آرومیبیشتر می­کنه.
ACTH (هورمون محرک قشر فوق­کلیوی) از غده­ی هیپوفیز و تیموزین (ماده­ای از تیموس) هم واسه تقویت این سازوکار مقابله آزاد می­شن.
اگه بدن ما به طور منظم با این «هورمون­های نا آرومی» بمباران شه، تولید و کارکرد گویچه­های سفید خون پریشون شده و غده­ی تیموس (غده­ای اساسی در دستگاه ایمنی) بررسی می­رود.
نا آرومیهم اینکه تعداد لنفوسیت­ها، به ویژه سلول­های خط مقدم دستگاه ایمنی، و سلول­های T (فرماندهی ارتش ایمنی بدن) رو کم کرده، و توانایی بدن رو در تولید موارد اینترفرون کاهش می­بده.
این سرکوب روشن دستگاه ایمنی بدنه، و فرد رو با استعداد دچار شدن به مریضی­های جور واجور و سرطان می­کنه.
جلوگیری از هیجانات منفی، پاسخی واسه جلوگیری از ناخوشی و سرطان نیس.
جلوگیری از هیجانات نمی­تونه مانع مریضی شه، بلکه اونا رو به حالت مخفی­تر برده و معمولا بعداً به راه­های تخریب کننده­تر می­فرستد.
فروخوردن هیجانات، به ویژه هیجانات منفی، مثل سرپوش گذاشتن بر آتشفشانیه که خود رو واسه انفجار آماده می­سازه.
در اینجور حالتی، گدازه­ی آتشفشان باید در جایی تخلیه شه، و بیشتر بیشتر از سرباز کردن، در ناحیه­ای از بدن باعث مریضی می­شه.
ما آدم­ها ردیفی از هیجانات و احساسات رو در درون خود داریم.
این بخشی از وجود ماست، و با اون به دنیا می­آییم.
اگه جلو بیان مستقیم احساساتمون رو بگیریم (به خیلی از مردها یاد داده می­شه که هیجاناتشان رو مخفی کنن)، ممکنه باعث بروز مشکلات بیشتری شن.
بسیای از افراد خشم خود رو فروخورده به جای اینکه اونو به شکل مستقیم در موقعیتی که باعث اون شده تخلیه کنن، به درون بدن بازمی­گردونن.
با جلوگیری از بروز خشم و برگردوندن اون به درون بدن، نبود تعادل جدی در بدن روی می­بده.
خیلی از بیماران حملات قلبی، فربانیان جلوگیری از بروز خشم هستن.
هیجانات به خاطر ارزش باقی موندن اونا در ما به وجود می­آیند.
ما به هر هیجانی که با اون به دنیا اومده­ایم احتیاج داریم.
اگه هیجانات منفی رو بگیریم و بذاریم از درون ما رو بخورند، گرفتار مریضی می­شیم.
ذهن و بدن با هم و به شکل یک واحد زیست­شیمیایی کار می­کنن.
فکر می­رود سلول­های سرطانی از جریان سوخت­وساز و انرژی مثبت محروم هستن.
در اینجور موردی، مبتلایان به سرطان از مریضی خود ناآگاه می­مثل و ذهن خود رو از مسائل این بخش دور نگاه می­داره.
بخش ندیده­گرفته­ی بدن، شایدً بخش درد و رنج عمیقه.
افراد بسیار با استعداد دچار شدن به سرطان، بیشتر شخصیتی پُراضطراب و کمتر آرامش­پذیر دارن و کسائی که کمتر سرطان می­گیرند، افراد با شخصیت کم­اضطراب و آرامش­پذیر هستن.
عجیب نیس که الان، با افزایش اضطراب به دلیل نا آرومیزیاد و کاهش روابط آرامش­بخش و اعتماد به نفس، سرطان یک مریضی شایع شده.
اگه سرطان دارین، از خود بپرسید: «منبع واقعی اضطرابی که احساس می­کنم چیه؟ در درون خود از چه می­ترسم؟ چه چیز رو در درون خود تخریب می­کنم؟ در درون خود از چه می­ترسم؟ چه چیز رو در درون خود تخریب می­کنم؟ چه چیز یا کی منو آزار می­بده یا به درد می­آورد؟ «سرطان در کجای بدنمه، و چه هیجاناتی بر اون ناحیه اثر گذاشته­ان؟» این سوال­ها رو با راستی جواب بدین، شاید تظاهرات هیجانی بیماریتان رو رو کنن.
واسه جلو بردن مراحل درمون از دیدگاه هیجانی، باید به جای سرزنش خود، شرایط موجود خود رو قبول کرد.
هیچکی کامل نیس.
همه­ی ما واسه ادامه­ی زندگی می­جنگیم، همه­ی ما امیدواریم همین طور که هستیم مورد قبول واقع شیم، و همه­ی ما به دنبال عشق واقعی، تعادل و آرامش همیشگی هستیم.
اگه درک کنین که همه­ی آدم­ها در آخر به طرف هدف واحدی جهت داده می­شن، و سعی در تخلیه­ی هیجاناتی کنین که فکر می­کنین سزاوار اون نیستین، اون وقت واقعاً می­تونید یاد بگیرین که خود رو همونجوریکه هستین قبول کنین و دوست داشته باشین، نه به خاطر اون چیزی که می­خواهید باشین یا چیزی که بقیه درباره­ی شما فکر می­کنن.
اثر زیان­بار نا آرومیجدول 19-1 جواب طبیعی به نا آرومیمنافع کوتاه­مدت مقابله­ی بدن با نا آرومیاثر دراز مدت نا آرومیهمیشگی بر بدن افزایش قدرت حواس مردمک چشم­ها واسه دید بهتر موقع شب گشاد می­شن، شنوایی، احساس لمس، بو و مزه (واسه آماده کردن بدن در مقابله با خطر) تیزتر می­شن.
«استهلاک» به دلیل تحریک بیشتر از حد، خستگی طولانی، کاهش تولید ATP که باعث ضعف سلول­ها شده و بدن رو با استعداد مریضی و سرطان می­کنه.
تولید و آزاد شدن کورتیزون و کورتیزل از بروز عکس العمل­های آلرژیابی و جلوگیری کرده و باعث تغییراتی در بدن واسه مقابله با نا آرومیمی­شه.
آسیب­دیدگی و ضعف دستگاه ایمنی، با استعداد کردن بدن به دچار شدن به مریضی­ها و سرطان، جلوگیری از تولید پادتن، افسردگی توقف در کار دستگاه گوارش خون­رسانی به دستگاه گوارش کم شده و واسه افزایش قدرت به ماهیچه­ها و قلب فرستاده می­شه.
خشکی دهن، گرفتاری­های گوارشی، افزایش وزن، نفخ، چنگه­ی شکمی، اسهال یا یبوست، مسمومیت تنفس سریع و عمیق­تر اکسیژن بیشتر در ماهیچه­ها واسه افزایش قدرت زیاد گرفتاری­های تنفسی و افزایش آسیب به دلیل سیگار کشیدن، که شایدً به سرطان ریه منجر می­شه، مشکلات خواب، خرخرکردن، گرفتاری­های تنفسی افزایش تولید و آزاد شدن آدرنالین سوخت­وساز سریع پروتئین­ها، چربی­ها و کربوهیدرات­ها واسه تأمین سریع انرژی مصرف اسیدآمینه، پتاسیم و فسفر بدن، کاهش ذخیره­ی کلسیم، اضطراب، تندی ضربان قلب، بی­خوابی، ترس، ترس، عصبانیت، حملات وحشت­زدگی، بالا رفتن فشار خون افزایش کلسترول خون به عنوان سوختی در تولید هورمون­های فوق­کلیوی واسه جواب به نا آرومیمصرف می­شه.
سختی سرخرگ­ها، حملات قلبی، گرفتاری پروستات، ناتوانی جنسی، افزایش فشار خون، گرفتاری­های گردش خون و حافظه افزایش قند و انسولین خون افزایش سریع سطح انرژی واسه فرار و ادامه­ی زندگی دیابت، پایین اومدن قند خون، چاقی، پُرخوری کربوهیدرات و قند افزایش آندورفین­ها خونه­های طبیعی واسه کمک موقع نا آرومیو آسیب­دیدگی سردردهای طولانی، پشت­درد، پایین اومدن آستانه­ی درد، سرکوب دستگاه ایمنی افزایش هورمون تیروئید سرعت دادن سوخت­وساز واسه تولید انرژی موردنیاز در حالت فوریت، افزایش مقاومت بدن به نا آرومیاعصاب ناآرام، کاهش وزن (و در بعضی افراد افزایش وزن) بی­خوابی، خستگی بیشتر از اندازه، نبود تعادل ترشحات غدد درون­ریز افزایش تولید و آزاد شدن نوراپی­نفرین تحریک کردن واسه آزاد شدن هورمون­ها­یی واسه تنظیم دستورات درست غدد داخلی اسکیزوفرنی، افسردگی کم شدن سطح اسیدکلریدریک معده معطلی در کارکرد دستگاه گوارش به خاطر مصرف انرژی واسه سازوکار «جنگ یا فرار» گرفتاری­های گوارشی، سوء جذب مواد غذایی، کاهش جذب کلسیم که باعث پوکی استخون می­شه، ضعیف شدن استخون­ها و دندان­ها و ضعف دستگاه ایمنی کاهش تولید هورمون­های جنسی کاهش توانایی تولیدمثل انزال زودرس و ناتوانی جنسی (در مردها) کاهش لذت جنسی (در زنان)، کاهش تمایل جنسی، ناباروری سریع شدن ضربان قلب رسیدن خون بیشتر به ماهیچه­ها و شُش­ها واسه قدرت بیشتر بالا رفتن فشار خون باعث حمله­ی قلبی و سکته­ی مغزی، تپش و بی­نظمیضربان قلب سیخ شدن موها و عرق کردن افزایش حساسیت به تماس، خنک کردن بدن موقع نا آرومیگرفتاری­های تعریق و بوی بد بدن غلیظ شدن خون توانایی بهتر در حمل بیشتر اکسیژن و سوخت به مفاصل، توقف خونریزی سکته­ی مغزی، لخته­شدن خون، حمله­ی قلبی، گرفتاری­های گردش خون هفت قدم ساده واسه شکست نا آرومی1.
تقسیم بار- همه­ی مشکلات رو به دوش خود نذارین .
سعی کنین بعضی از مسئولیت­ها رو بر عهده­ی بقیه بذارین تا فرصتی واسه آرامش پیدا کنین.
2.
رفع مریضی- اگه بی­حوصله باشیم، ذهنمون شروع به خلق ترس­های آزاردهنده و اضطراب می­کنه.
منتظر نباشین چیز هیجان­برانگیزی در زندگی­تون رخ بده، با کارای سرگرم­کننده و ماجراجویی کمیچاشنی به زندگی خود بدین.
3.
ترفندهای اعتماد به نفس- کارای خوشحال و هیجان­انگیز واسه بالا بردن اعتماد به نفس انجام بدین.
اگه دچار نبود اعتماد به نفس هستین، قدم­های مثبتی واسه بهبود چیزای نیازمند تغییر وردارین.
افراد مثبت­اندیش رو دور خود جمع کنین.
فهرستی از توانایی­های خود تهیه کنین.
4.
طرح و سازماندهی- اگه بی­نظم باشیم، بیشتر دچار نا آرومیمی­شیم.
بشینین، و فقط واسه کارایی که از پس اونا برمی­آیید برنامه­ریزی کنین.
5.
زنگ تنفس- بعضی وقتا فرصتی واسه آرامش به خود بدین.
اونو واسه روز تعطیلی نذارین .
6.
خواب و خوراک خوب- خواب جسم و ذهن رو بازسازی کرده و به آرامش نا آرومیکمک می­کنه.
همین طور، مواد مغذی سالم موجود در غذاها، توانایی بدن رو در مقابله با نا آرومیبیشتر می­کنه.
7.
اهمیت دادن به خود- مهم نیس که بقیه رو راضی و مغرور به خود کنین.
چیزی که مهمه اول خود رو راضی کنین، البته بدون آسیب رساندن به بقیه.
اگه بتونین نشاط و آرامش داخلی پیدا کنین، این رضایت و شادی درون به بقیه جنبه­های زندگی­تون هم انتقال میکنن.
هیجانات و اثر اونا بر بدن فرهنگ­های آسیایی و باستانی، قرن­ها به فکر بودن که هیجانات منفی، و حتی مثبت، اگه در زندگی فردی بیشتر از حد شن، به شکل مریضی­های جسمیخود رو نشون میدن.
جدول زیر هیجانات مثبت و منفی هر اندام و چگونگی اثر بیشتر از حد بودن اونا رو بر اندام نشون می­دهند.
جدول 19-2 اندام هیجان مثبت هیجان منفی اثربیش از حد بودن استخون­ها احساس تعادل و نظم در زندگی احساس نبود تعادل، از دست دادن هدف و ترکیب در زندگی سرطان استخون و بقیه گرفتاری­های استخون مغز آماده­ی تغییر، باورهای درست، موافقت، پذیرش رفتار مثبت، دوری از تغییر الگوهای قدیمی، باورهای نادرست که ممکنه در طول نسل­ها باقی مونده باشه تومورهای مغزی، گرفتاری­های مغزی، اسکیزوفرنی پستان­ها آزادی، آزاد گذاشتن بقیه، احساس سلامت و امنیت احساس بیشتر از حد مادری، حمایت بیشتر از حد بقیه، فراموش کردن خود، کنترل بقیه سرطان و دیگه گرفتاری­های پستان، مثل کیست، غده و درد پستان گردن زهدان پذیرش خود، راضی از جنسیت خود خشمگین از رابطه­ی جنسی، احساس گناه، تنبیه خود سرطان گردن زهدان یا مهبل، ناهنجاری سلول­های گردن زهدان، نا آرومیمهبل و گرفتاری­های مربوط بهش کیسه­ی صفرا توانایی تصمیم­گیری خود، آزاد کردن گذشته افکار نیش­دار، بی­حاصل، تلخ و سخت سنگ و بقیه گرفتاری­های کیسه­ی صفرا قلب شادی، بیان عشق و سپاس از بقیه، ماده­گرایی از دست دادن شادی، جدی بودن، نا آرومیزیاد، هیجانات دراز مدت، بیشتر از حد ماده­گرا گرفتاری­های قلب و حمله­ی قلبی کلیه احساس امنیت و حمایت، جربزه ترس، احساس بی­پولی، احساس نبود امنیت و بدون حمایت سرطان کلیه و بقیه گرفتاری­های کلیوی کبد عشق و آرامش، شادی، عکس العمل مثبت خشم، تحریک­پذیری، غُر زدن، ایرادگیری سرطان و گرفتاری­های کبد شُش­ها، اندام­های تنفسی آرامش، پذیرش زندگی و موقعیت­ها، آزادی، نشاط اندوه، افسردگی، احساس سرکوفتگی، آرزوی بیرون ریختن چیزی از درون سینه، غصه، نگرانی گرفتاری­های شُش، سرطان ریه، آسم، برنشیت تخمدان­ها خلاقیت، احساس شادی از زن بودن و جاذبه­ی جنسی، خوشحال از زندگی غصه­ی زیاد و زخم­های قدیمی، از دست دادن احساس زنونگی و جاذبه، از دست دادن خلاقیت و بیان احساسات سرطان تخمدان، کیست تخمدان و بقیه گرفتاری­های تخمدان پروستات، بیضه­ها احساس قدرت مردونگی، روحیه­ی جنگ­جویی فشار جنسی، احساس گناه، احساس پیری، تسلیم سرطان و گرفتاری­های دیگه بیضه و پروستات طحال پذیرش خود، استواری، ایمنی و حمایت وسواس، احساس نبود تعادل، حواس­پرتی گرفتاری­های مربوط به خون، گرفتاری­های طحال معده، روده آرامش، توانایی قبول نظرات جدید، پذیرش تغییر ترس از چیزای تازه، اضطراب، احساس اینکه چیزی از گذشته درون رو می­خورد.
سرطان معده و روده، گرفتاری­های گوارشی حلق، حنجره بیان وجود، بیان درست احساسات از دست دادن بیان، ترس از بیان احساسات سرطان گلو و دهن، گلودرد زهدان احساس خلاقیت، عشق و به درد بخور بودن به عنوان یک زن نبود خلاقیت، احساس بی­ارزش بودن به عنوان یک زن سرطان زهدان رابطه ذهن- جسم ذهن و جسم از هم جدانشدنی هستن.
بالا بردن سطح سلامت روحی و هیجانی به طور مستقیم بر بدن اثر می­گذارد.
پزشگی امروزین، مریضی رو فقط از دید جسمیتعریف کرده و هدف اون یافتن مناسب­ترین دارو با روش جراحی واسه آرامش موقتی علائم بیماریه.
بسیاری پزشکان کامل بین حالات روانی و سلامت جسمیرو رد می­کنن.
رابطه­ی مستقیمیبین ذهن/ آگاهی، مغز/ دستگاه عصبی و دستگاه ایمنی هست.
با مشاهده­ی تغییرات دستگاه ایمنی در مورد نا آرومی­های جور واجور زندگی، حالات هیجانی و شخصیت­ها، رابطه انکارناپذیر بین ذهن و هیجان دیده می­شه، یعنی چیزی که به طور روزمزره احساس و فکر می­کنیم، و به موقعیت­ها و تغییرات محیط عکس العمل نشون می­دهیم.
الگوهای فکری و عکس العمل­های ما به نا آرومی، اثرات عمیقی بر سلامت کلی دستگاه­های داخلی بدن و سلامت عمومیما داره.
شَمَن­ها، شفابخشی رو بر اون استوار کرده­ان.
با درمان ذهن، روان و بدن، همه با هم، بهبود بلندمدت به جای آرامش کوتاه­مدت حاصل می­شه.
چیجوری هیجانات بر کارکرد دستگاه ایمنی اثر گذاشته و باعث سرطان می­شه سلول­های دستگاه ایمنی بدن، روی غشاهای خود جایگاه­های گیرنده­ای واسه انتقال­دهنده­های عصبی یا نوروپپتیدها دارن، که به وسیله مغز ترشح می­شن.
انتقال­دهنده­های عصبی رو می­توان «واسطه­های شیمیایی هیجان» نامید.
دستگاه ایمنی می­داند چه وقت ترسیده، افسرده، عصبانی، عاشق، خوشحال یا تنها هستین، و کارکردهای ایمنی رو طبق این تغییرات هیجانی تضعیف یا تقویت می­کنه.
وقتی افسرده می­شیم، غده­ی هیپوفیز (غده­ی اصلی تنظیم­کننده، واقع در مغز) تولید هورمون­های محرک قشر فوق­کلیوی (ACTH) رو افزایش می­بده، که به نوبه­ی خود باعث تولید بیشتر هورمون­های کورتیزول، کورتیزون و آدرنالین می­شه.
این «هورمون­های نا آرومی» به خاطر گوش به زنگ نگاه داشتن اعمال بدن، واسه مقابله­ی موثر با نا آرومیترشح می­شن.
اگه این «هورمون­های نا آرومی» به دلیل نا آرومیزیاد، بیشتر از حد تولید شن، با کم شدن کارکرد موثر گویچه­های سفید خون (یا مدافعان بدن در مقابل مریضی) باعث سرکوب دستگاه ایمنی گردیده، و جواب­های ایمنی بدن رو تضعیف می­کنن.
با هم، «هورمون­های نا آرومی» هیجانات رو تحریک کرده و باعث افسردگی، اضطراب، بی­خوابی و عصبانیت می­شن که باعث احساس نا آرومیبیشتر شده و دستگاه ایمنی رو بازم ضعیف­تر می­کنن.
پس، نا آرومی، هیجانات و جواب­های ایمنی جدا­ناپذیر هستن.
دستگاه ایمنی مهم­ترین یاور ما در مقابله با بیماریه.
اگه دستگاه ایمنی رو به طور همیشگی با هیجانات منفی سرکوب کنیم، دره ها رو روی ضعف ایمنی، مریضی، و در آخر سرطان بازمی­گذاریم.
دستگاه ایمنی بدن ما نه­تنها پیام­های حالات هیجانی از مغز رو دریافت می­کنه، بلکه می­تونه اطلاعات رو با توجه به حالات هیجانی به مغز برگردونه.
اگه ما از نظر روانی مثبت و متعادل باشیم، دستگاه ایمنی هم از نظر جسمیمثبت و متعادل می­موند و ما رو در بهترین وضعیت سلامت و نشاط نگاه می­داره.
ساده­انگاریه که فکر کنیم هرروزه و تموم مدت خوشحال و مثبت­اندیش باشیم.
در دنیای امروز، این پاسخی منطقی واسه حفظ سلامت و سطح بالای ایمنی نیس.
راه­حل دریافتن «تعادل» در زندگیه.
این یعنی ما باید سعی کنیم تا حد امکان مثبت فکر کنیم، روش­های خوب در مقابله با نگاه منفی و نا آرومیرو یاد بگیریم، و سعی کنیم وقت مهم واسه آرامش، ورزش، سرگرمی، خوردن مناسب و ارتباطات خوب رو از دست ندیم.
با انجام این کارا، بدن، ذهن و روح رو تغذیه کرده و در آخر دستگاه ایمنی رو در نقش لازم اون، در جلوگیری از مریضی و سرطان کمک می­دهیم.
ده قدم واسه نگاه مثبت در زیر ده قدم ساده واسه ایجاد و حفظ نگاه مثبت به زندگی بیان می­شه.
این­ها رو می­توان واسه بهبود سلامت، رفاه و رضایت خاطر خیلی راحت در زندگی روزمره وارد کرد.
1.
خوش­بین باشین- از گفتگو و مکالمه­ی روزانه با بقیه غافل نشید اولین قدم واسه ایجاد نگاه مثبت­تر به زندگی، خوش­بین بودن به جای بدبین­بودنه.
ما آدم­ها به طور طبیعی خوش­بین هستیم.
نگاه خوش­بینی به زندگی، ما رو در رسیدن به اهدافمان موفق کرده، سطح سلامت و نشاط رو بالاتر برده و مانع بروز مریضی می­شه.
خوش­بینی متفقی لازم در جنگ بر علیه سرطان و مریضی­های دیگره.
اولین راه واسه شروع خوش­بینی، باخبر شدن از الگوهای گفتاره.
ببینین می­تونید یک روز تموم رو بدون گفتن چیزی منفی یا توهین­آمیز بگذرونین.
ما هر روز درگیر گفتگو در خونه، محل کار و جامعه هستیم.
نه­تنها باخبر شدن از گفتگوی داخلی خودمون مهمه، بلکه آگاه بودن از چیزی که به بقیه می­گوییم هم مهمه.
گفتگوهای روزانه بر زندگی، تصور از خود، روابط و نگاه ذهنی ما هم اثر می­گذارد.
هر نوع صحبت یا فکر، اثری از خود روی ذهن ناخودآگاه ما به جای گذاشته و در آخر به رضایت خاطر یا نبود رضایت از رویاهای زندگی منجر می­شه.
بدونین چه می­گویید و سعی کنین نظرات و کلمات مثبت بگید.
اگه مچ خود رو در گفتن عبارتی منفی گرفتید، اونو با گفتن عبارتی مثبت یا بیان یک نظر مثبت خنثی کنین.
مثبت فکر کنین، مثبت کار کنین و از نگاه منفی به هر صورت دوری کنین.
سعی کنین هر روز دست کم یک نظر مثبت و رو راست به کسی دیگه اعلام کنین و اثر جادویی اونو در زندگی خود ببینین.
2.
از گفتگوی داخلی غافل نشید گفتگوی همیشگی و روزانه­ای در درون ذهن ما آدم­ها در جریانه.
این گفتگوی داخلی یا گپ ذهنی، اثری بر ذهن ناخودآگاهمان می­گذارد.
واسه ایجاد نگاه ذهنی مثبت­تر، مقابله با گفتگوی داخلی منفی مهمه.
از گفتگوی داخلی غافل نشید و آگاهانه سعی کنین اثری مثبت از گفته­ها و نظرات داخلی بر ذهن ناخودآگاهتان بذارین.
یک وسیله­ی قوی واسه ایجاد گفتگوی داخلی مثبت، استفاده از اظهارات مثبته.
اگه مچ خود رو به هنگام گفتگوی داخلی منفی گرفتید، تصور کنین اونو با قلمیخط زده و جملات مثبت رو روی ذهن خود بنویسین.
مثبت­اندیشی همیشه وزنه­ی سنگین­تری نسبت به منفی­اندیشیه.
آگاهانه مثبت فکر کنین و این افکار مثبت به واقعیت خواهند پیوست.
3.
از اظهارات و عبارات مثبت استفاده کنین اعلام نظر عبارتی با شدت هیجانیه.
اعلام نظر اثری بر ذهن ناخودآگاه گذاشته و تصویر ذهنی سالم و مثبت می­سازه و تغییرات مثبت در زندگی رو باعث می­شه.
اعلام نظر ما رو قادر می­سازه آرزوهایمان رو به اجرا درآورده و موفقیت، نشاط و رضایت داخلی کسب کنیم.
با رسیدن به اهداف از راه اظهارات درست و ارضا کننده، اعتماد به نفس هم افزایش می­یابد، و نگاه ذهنی مثبت ایجاد می­شه.
اظهارات مثبت رو روی تکه­ای کاغذ صورتی یا زردرنگ بنویسین، کاغذ رو هشت بار تا کرده زیر بالش خود بذارین.
بی معطلی آرزوها و رویاهای داخلی­تون پیش چشمتون میاد! 4.
اهداف مثبت کوتاه­مدت و بلندمدت رو مشخص کنین افراد با انگیزه و موفق، صدها کتاب در مورد امتیازات تعیین اهداف نوشته­ان.
تعیین اهداف ما رو قادر می­سازه تا آرزوهای کوتاه­مدت و بلندمدت خود رو برآورده سازیم.
رسیدن به اهداف بهتری درباره خودتون به شما می­بده، و هرچه این احساس بیشتر باشه، احتمال رسیدن به اهدافتان هم بیشتر هستش.
همیشه اهداف خود رو به شکل جملات مثبت بگید یا بنویسین و هیچ وقت از اصطلاحات منفی استفاده نکنین همیشه سعی کنین اهداف دست­یافتنی و انجام­پذیر مشخص کنین.
در مورد اهدافتان روشن و مطمئن باشین.
هرچه اهدافتان مشخص­تر باشه، رسیدن یه اون مطمئن­تر هستش- دقیق و روشن بدونین چه می­خواهید.
همیشه اهدافتان رو با افعال زمان حال یا گذشته بگید.

مطلب مشابه :  چای رویبوس چیه؛ خواص و مشکلات احتمالی اون