ر خلاصه ، منافع ملی یک دولت در نظام بین الملل آنارشیک از طریق حفظ بقا از طریق افزایش توامان توانائی های اقتصادی ، نظامی و سیاسی برای متوازن ساختن قدرت خود در مقابل سایر دولت ها ممکن می گردد (همان)
در همین راستا رهبری چین در چارچوب مفروضات و ایده های نو واقعا گرایی عمل کرده و حداکثر تلاش خود را به کار بسته است تا در نظام بین المللی توانائی های اقتصادی ، سیاسی و نظامی خود را افزایش دهد . بر عکس دوران زمامداری مائو ، که دولتمردان پکن صرفا قدرت نظامی را نیروی تعیین کننده در روابط بین المللی می دانستند از اواخر دهه 1970 به بعد به تدریج درک و برداشت خود ار از قدرت به مفهوم نو واقع گرایانه سوق داده است . دولتمردان پکن ضمن اولویت دادن به تامین امنیت ملی کشورشان سعی کرده اند با اتخاذ خط مشی هایداخلی و خارجی مناسب ، قدرت ملی چین را در همه حوزه ها افزایش دهند . این مطالب با بررسی برنامه نوسازی و اصلاحات چین به خوبی حمایت می شوند .

برای رفع انتقادهایی که به نظریه ی واقع گرایی و جلوه ی عملی آن یعنی موازنه قدرت شد ،کنت والتز از جمله نظریه پردازانی بود که با ارائه ی نظریه ی (نو واقع گرایی) نظریه ی موازنه ی قدرت را در قالب ساختار گرایی بازسازی کرد . نظریه ی نو واقع گرایی به رغم برخی تغییرات ، از اصول بنیادین نظریه ی واقع گرایی عدول نکرد . به قول والتز (اگر تنها یک نظریه ی شاخص سیاست بین الملل داشته باشیم ، آن نظزیه ، همان نظریه ی موازنه ی قدرت است).
مشاهده می شود که در اینجا مفهوم سیاست بین الملل که صرفا مبتنی بر قدرت است و کشور را مهم ترین بازیگر می داند ، عامدانه به کار رفته است و از مفهوم روابط بین الملل که دستاورد کثرت گرایان است و نقش سایر بازیگران چون شرکت های چند ملیتی ، درنظر آنان اساسی محسوب نمی شود. چنان که او خود اذعان می دارد این تعبیر از سیاست بین الملل بسیار شبیه چارچوب نظری واقع گرایان است که اصول فکری آنان در سه اصل زیر خلاصه می شود:
والتز در کتاب (نظریه ی سیاست بین الملل )(حامی کلوانق1390) نظریه ی واقع گرایی ساختاری خود را ارائه کرده است . این نظریه در واقع توضیحی ساختاری یا نظام مند از سیاست بین الملل می باشد . او سیاست بین الملل را قلمرو ضرورت و سیاست قدرت معرفی می کند .

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

والتز بی تردید علم گراست و خود را مقید به الزامات روش شناختی علمی می داند. از هر گونه قضاوت مورگنتایی در باره ی عقلانیت سیاست خارجی می پرهیزد و قضاوت تجویزی صریحی ندارد و تحقیق نظری را فعالیتی رها از ارزش و از نظر سیاسی بی طرف می داند . به رغم آنکه در مواردی منتقدان والتز از اثبات گرایی او سخن می گویند ، اما دقت در آرای او در زمینه ی نظریه پردازی نشان می دهد که وی از بسیاری از مفروضه های ساده انگارانه ی اثبات گرایی فاصله دارد و به همین دلیل برخی او را از نظر معرفت شناختی و روش شناختی ابطال پذیر می دانند . او ابطال پذیری و ساخت قیاسی نظریه را که مورد توجه (کارل پوپر ) فیلسوف ابطال گرای علم است کم و بیش می پذیرد و بر آن است که نظریه باید حداقل مفروضات و مجموعه ای ا گزاره های قوی و ابزای برای رسیدن به فرضیه های قابل وارسی باشد.
والتز می پذیرد که نظریه ها بر اینکه ما اساسا چه چیزی را ببینیم ، تأثیر دارند . نظریه ها واجد گزاره هایی غیر تجربی اند که تبیین را امکان پذیر می رساند. مفاهیم نظری ( مفاهیمی چون ساختار ، کار کردو…) باعث می شوند بتوانیم داده ها را معنا دار ببینیم و در عین حال ، داده ها آزادی ما را در جعل مفاهیم نظری محدود می کنند. پس به نظر او نظریه نمی تواند هر چیزی را در مورد واقعیت بگوید. ولی واقعیت می تواند تحمل نظریه های مختلفی را داشته باشد . نظریه بر ساخته ای است که به انجام عملیاتی بر داده های مشاهده شده ، محدود نمی شود . نظریه نه استقرایی صرف است و نه قیاسی محض در واقع اصل تغییر در نظام بین الملل باعث شد تا کنت والتز در کتاب مذکور خود (نظریه ی سیاست بین الملل) به بازبینی نظریه ی واقع گرایی کلاسیک بپردازد . والتز کلیه ی مفاهیم به کار گرفته شده در واقع گرایی کلاسیک مانند: عدم اقتدار مرکزی، قدرت، منافع ملی و تمایز میان سیاست داخلی – سیاست بین الملل را می پذیرد. اما مهمترین انتقادی که به این نظریه دارد مسئله ی تقلیل گراست. از این رو ، واقع گرایی ساختاری برای فهم بهتر سیاست بین الملل به جای تحلیل ملی از سطح تحلیل کلان ، یعنی نظام بین الملل استفاده می نماید . والتز معتقد است که تقلیل مطالعه ی سیاست بین الملل به سطح دولت- ملت و در نتیجه سطح فرایند تصمیم گیری و الگوی رفتاری در تصمیم گیری ، کفایت شرایط را نمی کند . زیرا به تأثیر سطح تحلیل سیستمی بر رفتار دولت ها توجه نمی نماید ، ( نطریه های سیاست بین الملل که بر علیه فردی یا ملی تمرکز می کنند ، تقلیل گرا می باشند اما نظریه هایی که بر علل بین الملل متمرکز می شوند ، نظریه های سیستمی هستند )
در چارچوب نظریه ی نو واقع گرایی گرچه به دروزن دولت ها و مسائل ایدوئولوژیکی، ارزشی، انکاره ای و هنجاری عنایت چندانی نمی شود لکن فشارهای نظام مند و ساختاری نظام بین الملل عملا دولت ها را در فرایند نوعی جامعه پذیری از لحاظ همگون سازی رفتارها قرار می دهد ، به گونه ای که با وجود تفاوت نظامها از لحاظ فرهنگی ، سیاسی و ایدئولوژیکی ، آنها مشابه هم عمل می کنند . به عبارت دیگر ، ساختار نظام بین الملل مبادرت به نوعی فرهنگ سازی نموده جامعه پذیری ، ترس ، تعارض و آشوب زدگی همچنان ویژگی های اصلی سیاست بین الملل پا بر جا باقی می مانند.
آثار ناشی بین المللی ، پیادمد های مهمی برای رفتار کشورها و روابط بین الملل دارد . به طور کلی آنارشی ، دو الگوی رفتاری برای کشورها در روابط بین الملل ایجاب می کند : اولاً ، کشورها نسبت به یکدیگر بی اعتماد و سوء ظن دارند . ثانیاً ، مهم ترین هدف کشورها در نظام بین الملل ، تضمین بقا و ادامه حیات است ؛ به علت اینکه سایر کشورها تهدیدات بالقوه ای هستند و هیچ اقتدار برتری وجود ندارد که کشورهای مورد تجاوز را نشان دهد . کشورها نمی توانند برای تأمین امنیت خود ، به دیگران متکی باشند . (حامی کلوانق1390)
از دیدگاه والتز کل واحد ها به مثابه یک سیستم مبتنی بر خود یاری عمل می کنند ؛ بدین مفهوم که واحدهای سیستم در کنار یکدیگر به سر می برند و مطابق با ضرورت های ساختاری موجود عمل می کنند . در صورتی که واحدها مطابق ضرورتهای ساختاری عمل نکنند از بین خواهند رفت . لذا کلیه ی واحدها یا محکوم به مرگ اند ، یا بایستی به تعدیل نیازها و خواسته های خود بپردازند و یا خودم را کاملا با سیستم منطبق نمایند . وی در این زمینه می گوید:(سیستم خود یاری ، سیستمی است که در آن اعضایی که به خود مساعدت ننمایند، یا اینکه در مقایسه با دیگران ، کمتر به خود مساعدت نمایند ، به اهدافشان نمی رسند و خود را در معرض خطر قرار می دهند و در نهایت صدمه می بینند. ترس از چنین نتایجی موجب می شود که دولتها به شکلی عمل نمایند که در نهایت ، نوعی موازنه ی قدرت حاصل گردد .(همان)
دلیل اینکه برخی از واحد ها در مقایسه با دیگر واحد ها بهتر عمل می نمایند ، توانایی آنها در تطبیق خود با ضرورتهای ساختاری موجود است . برای فهم ضرورت های ساختاری ، ابتدا باید خود ساختار بین الملل را درک کرد .
مطابق دیدگاه والتز ، ساختار نظام بین الملل از سه جزء تشکیل شده است :
اول ( اصل سازمان دهنده)که همان عدم اقتدار مرکزی است؛ یعنی نظمی که دارای هیچ نظامی نیست . این اصل موجب می شود تا دولت ها به پیشینه سازی قدرت خویش فکر کنند .
دوم (( مشخصه های واحدها)) که از لحاظ کار ویژه شبیه به یکدیگرند . یعنی همگی به دنبال بیشینه سازی قدرت برای تضمین بقه و امنیت خویش می باشند . این مشخصه تا زمانی که اصل سازماندهنده تغییر نکند، دگرگون نخواهد شد . به عبارت دیگر این دو لازم و ملزوم یکدیگرند .

سوم،« توزیع توانایی ها »از یدد والتز تنها جزئی از سیستم که متغیر است ، توزیع توانایی هاست که موجب تمایز میان واحدهایی میشود که دارای کار ویژه یکسان هستند . یعنی تنها میزان قدرتمندی موجب تمایز میان واحدها میگردد . این بدان مفهوم است که ساختار سیاسی حکومتی کشورها ، اعم از دموکراتیک یا غیردموکراتیک هیچ گونه تأثیری بر رفتار خارجی دولت ها ندارد . بنابراین اهمیت و جایگاه هر دولت در ارتباط با دولت های دیگر از لحاظ توانایی های آن است . از این رو ، والتز از نحوه ی توزیع قدرت در یک نظام بین المللی ، یا تعاداد قدرتها سخن به میان می آورد . بدین ترتیب، نظام های تک قطبی، دو قطبی و چند قطبی به وجود می آیند و به نوبه ی خود شرایط متفاوتی را فراهم می سازند که از لحاظ کمی و کیفی بر رفتار دولتها تأثیرهای متفاوت می گذارند. بنابراین تغییر در رفتار دولتها و همچنین الگوهای رفتاری بین المللی در نتیجه ی تغییر در ساختار نظام بین المللی ، امری حتمی و قطعی است . همان گونه که از مفاهیم فوق آشکار است ، مطابق نظریه ی ساختار گرایی والتز، قدرت، متغییر مستقل قلمداد می گردد ، لذا مشخصه ای زیر بنایی دارد و کلیه ی ساختارهای دیگر از جمله ساختارهای اقتصادی ، فرهنگی ، حقوقیو… همگی به قدرت وابسطه هستند . نکته ی حایز اهمیت در این مسئله اینکه مطابق این مفهوم سازمانها و نهادهای بین المللی ، حقوق بین الملل و تبادلات اقتصادی … همگی وابسطه به قدرت هستند .
به طور کلی نئورئالیست ها معتقدند که نظام بین الملل بی نظم و آنارشیک است. این بی نظمی به معنای هرج و مرج و عدم نظم و نسق و رفتار الگومند و همچنین جنگ تمام عیار و مناقشه ی عریان و مستمر نیست بلکه منظور از بی نظمی ، نوعی اصل نظام بخش و تنظیم کننده است که توضیح می دهد نظام بین الملل از واحدهای سیاسی مستقلی تشکیل شده که فاقد یک اقتدار مرکزی حاکم بر آنها می باشد . بنا براین بی نظمی یا آنارشی به معنای فقدان حکومت مرکزی در نظام بین الملل است .
آنارشی بین المللی ، پیامدهای مهمی برای رفتار کشورها و روابط بین الملل دارد . به طور کلی آنارشی ، دو الگوی رفتاری برای کشورها در روابط بین الملل ایجاب می کند:اولا، کشورها در نظام بین الملل، تضمین بقا و ادامه ی حیات است ؛ به علت اینکه سایر کشورها تهدیدات بالقوه ای هستند و هیچ اقتدار برتری وجود ندارد که کشورهای مورد تجاوز را نجات دهد . کشورها نمی توانند برای تأمین امنیت خود ، به دیگران متکی باشند.
نئورئالیسم ماهیت ، امکان و احتمال همکاری های بین المللی را نیز بر اساس ساختار آنارشیک این نظام تجزیه و تحلیل می کند . همانطور که گفته شد آنارشی باعث می شود که اولاً ، کشورها نسبت به یکدیگر بی اعتماد باشند و ثانیاً هیچ جرمی وجود نداشته باشد که متجاوزان را از تجاوز و جنگ افروزی باز دارد . این دو پیامد بی نظمی ، دو مانع بر سر راه همکاری های بین المللی ایجاد می کند که دستیابی به آن را بسیار مشکل می سازد : نخست ، بر اثر جو بی اعتمادی حاکم بر روابط بین الملل ، کشورها از ترس استثمار شدن و فریب خوردن توسط شرکای خود در آغاز و ادامه همکاری با کشورهای دیگر محتاط هستند . دوم و شاید مهم تر از مانع اول ، دولت ها ازآنجا که در یک نظام غیر متمرکز و خودیار قرار گرفته اند ، ماهیتی تدافعی دارند و حتی در شرایطی که همکاری متضمن سود مطلق نیز می باشد محتاطانه عمل می کنند . چون کشورها در شرایط بی نظمی به همان اندازه که نسبت به منافع مطلق شان حساس می باشند ، در صدد هستند تا در مقایسه با رقبای خود نیز سود کمتری نبرند . لذا همکاری در سطح بین الملل مستلزم حل دو مشکل فریب کاری و سود نسبی است . حتی با رفع مشکل نخست و بدون حل مشکل سود نسبی ، دستیابی به همکاری و استمرار آن در سطح بین الملل دشوار و دست

دیدگاهتان را بنویسید