شیوه های مختلف کنار آیی

درهر موقعیت استرس زا ، راههای مختلف کنار آمدن ، مانند مهارکردن ، غلبه کردن یا تحمل موقعیتی که فراتر از نیروهای فرد ارزیابی شده است ، مورد بررسی قرار گیرد ( پروین[1] و جان ، 1382 ،به نقل از جوادی و کدیور 2001 ) . به طور کلی شیوه های کنار آیی درسه طبقه قرار می گیرند : (1) مواجهه با خود مشکل تا استرس را در منبع اش تعدیل کند (2) تعدیل مفهوم تجربه استرس به شیوه ای که برخی یا همه کاراکترهای ناخوشایندش را خارج کند . (3) کنترل پیامدهای هیجانی مشکل که عبارتست از مواجهه با خود وضعیت استرس به جای علتهای آن (گین ، 1995 ) .

اولین روش کنارآیی معمولاً شیوه مسئله مدار نامیده می شود ، چرا که مستقیماً به مشکل می پردازند . دراین زمینه ابزارهای متعددی برای ارزیابی انتخاب های کنار آیی ساخته شده است. یکی از آنها ، پرسشنامه شیوه های کنارآیی ( لازاروس و فولکمن ، 1985 ) می باشد . مادهای این پرسشنامه در 8 طبقه قرار می گیرند که یکی از آنها کنارآیی مسئله مدار را ارزیابی نموده و 6 طبقه دیگر کنارآیی هیجان مدار و آخری به سنجش ترکیبی از این دو می پردازد .

2-7-4- مقیاس هایی از سیاهه شیوه های کنار آیی

2-7-4-1-کنارآیی مسئله مدار:  

تلاش برای تحلیل مسئله و شکلی از یک برنامه عملی برای برخورد با آن.

2-7-4-2-کنارآیی هیجان مدار[2]: شامل

ـ تفکر آرزومندانه[3]:آرزو کردن برای اینکه این موقعیت بتواند یا تغییر کند یا از بین برود.

ـ فاصله گرفتن[4]: تلاش برای فراموش کردن مشکل یا جدا کردن خود از آن.

ـ تاکید برجنبه های مثبت[5]: نگریستن بر جنبه روشن و از موقعیت های مطلوب بهترین استفاده را بردن.

ـ خودسرزنشی[6]: خود انتقادی ، پذیرفتن مسئولیت شخصی در مورد مشکل .

ـ کاهش تنش[7]: جستجوی آرامش از طریق غذا خوردن ، مصرف الکل ، مواد مخدر ، ورزش وغیره .

ـ خود انزوایی[8]: اجتناب از تماس اجتماعی ، نگه داشتن مشکلات در درون خود .

2-7-4-3- ترکیبی از کنارآیی مسئله مدار و هیجان مدار :

مطلب مشابه :  نیرومند کردن عقل و تفکر

جستجوی حمایت اجتماعی[9]، بدست آوردن اطلاعات از دیگران به منظور انجام کاری در جهت مشکل ، جستجوی حمایت عاطفی و آرامش .

منبع : برگرفته از مقاله « اگر چیزی تغییر می کند ، پس باید یک فرایند باشد : مطالعه هیجان و کنارآیی در خلال 3 مرحله بررسی دانشجویان ، توسط فولکمن ، و لازاروس ، مجله شخصیت و روانشناسی اجتماعی ، 1985 ص 48 و 170 ـ 150.

 

برخی از فرایند هایی که کنار آیی با استرس انجام می گیرد توسط فولکمن و لازارس (1985) نشان داده شد . این دو در ارتباط با موقعیت طبیعی پراسترسی : که امتحان میان ترم مهمی دریک کلاس درس دانشگاهی بود ، پرسشنامه استرس را در سه مورد موقعیت به دانشجویان دادند : اولین موقعیت ، 2 روز قبل از امتحان ، دومین موقعیت 5 روز پس از امتحان اما پس از اعلام نمرات و سومی 5 روز پس از ارسال نمرات بود . پرسشنامه راهکارهای کنارآیی در هر یک از این مراحل اجرا شد . راهکارهای ارحج کنار آیی که در مراحل مختلف این مطالعه تغییر می کرد ، بیان می داشت ، این راهکارهای کنار آیی بر مبنای تغییر نیازهای آن موقعیت قرار دارند . بعنوان مثال کنارآیی مسئله مدار درخلال اولین مرحله که احتمالاً به شکل مطالعه کردن بود بیش از دیگر مراحل مورد استفاده قرار گرفت . پس از این مرحله بطرف مرحله دوم زمانیکه برگه امتحان تکمیل شده و مطالعه بیش  از این فایده ای نداشت به شدت از شیوه کنارآیی مسئله مدار کاسته شد ، این کاهش تا حدودی با افزایش در شیوه کنار آیی هیجان مدار همراه بود ، روشی همچون « فاصله گرفتن » که نمایانگر نگرش طاقت فرسای » منتظر باش و ببین » بود به گونه ای فرد می بایست منتظر نمره امتحان می ماند . « اصرار بر جنبه مثبت » درخلال مرحله قبل از امتحان نسبت به مرحله پس از آزمون بیشتر مورد استفاده قرار گرفت ، احتمالاً به این علت که قبل از امتحان نگرش ها بر مبنای شادی بود و پس از آن با واقعیت جایگزین می شد ( ورتمن و همکاران ، 1998 ) .

مطلب مشابه :  مطالعه موفق با تمرکز

تحلیل بعدی از کنارآیی مسئله مدار و هیجان مدار توسط فولکمن وهمکارانش روی نمونه ای از زوج های متأهل طبقه متوسط که دچار طیفی از وقایع پر استرس درزندگی روزانه شان بودند، اجرا گردید ( فولکمن ، لازاروس ، دانکل ، اشتر ، دلانگیز و گروئن ، 1986 ) . شرکت کنندگان به مدت 6 ماه مورد مطالعه قرار گرفتند . در خلال این مدت با زوج ها ماهی یکبار مصاحبه جداگانه ای صورت گرفت . درهر جلسه از آن خانم یا آقا خواسته شد تا پراسترس ترین واقعه زندگی شان را در هفته گذشته شرح دهند و سپس آن فرد ارزیابی ثانویه ای از آن محرک تنش زا با قضاوت در مورد میزانی که هر موقعیت (1)می توانست تغییر کند (2) می بایست پذیرفته می شد (3) آیا اطلاعات بیشتری در مورد آن موقعیت مورد نیاز است (4) فرد می بایست خود را از آنچه که می خواست انجام دهد ، جدا کننده،صورت گرفت. نتایج ارزیابی های نخستین و ثانوی ، هم زیان ،هم تهدید و هم چالش را در ارزیابی از موقعیت وادراک فرد از انتخاب هایش نشان داد . فرد پاسخ دهنده سپس یک فرم بازبینی شده مقیاس شیوه های کنارآیی را به منظور نشان دادن چگونگی کنارآیی واقعی وی با موقعیت تکمیل کرد. شیوه کنارآیی استفاده شده انعکاسی از ارزیابیهای ثانوی بود که پاسخ دهندگان اتخاذ می نمودند. در موقعیت هایی که قضاوت به گونه ای بود که آن موقعیت باید پذیرفته شود ، بیشتر از فاصله گرفتن یا اجتناب / گریز[10] استفاده کردند . (راهکار کنارآیی که عناصری از تفکر آرزومندانه ، کاهش تنش و خود انزوایی را در ترکیبش دارد ) در موقعیت هایی که به گونه ای ادراک می شوند که نیازمند اطلاعات بیشتری هستند ، شیوه جستجوی حمایت اجتماعی و رویکردهای مسئله مدار ترجیح داده می شد ( گین ، 1995 ) .

[1] . Pervin

[2] . emotion focused coping

[3] . wishful thinking

[4] . distancing

[5] . focus on positive

[6] . self-blaming

[7] . tension-reduction

[8] . self-isolating

[9] . seek social support

[10] . escape / adovidance