مشارکت در فعالیتای روزمره واسه رشد سالم همه کودکان بدون توجه به توانایی یا ناتوانی چیزی اساسیه. نقش حرفهای زمان کودکی لازمه اینه که کودکان بر استقلال شخصی، به درد بخور بودن و مشارکت در بازی یا فعالیتای اوقات فراغت رشد کنن (125). مشارکت در فعالیتای ورزشی اوقات فراغت واسه رشد مهارت ها، صلاحیتا، اجتماعی شدن با دوستان، کشف علایق شخصی و زندگی لذت بخش لازمه. طبقه بندی بین المللی کارکرد، معلولیت و تندرستی (ICF)، مشارکت رو نتیجه تعامل بین فرد با محیط اجتماعی و فیزیکی که در اون زندگی می کنه، می دونه. موضوع مشارکت به عنوان نتیجه های کلیدی برنامه های توانبخشی در جهت کمک به کودکان و خونواده ها واسه یکی بودن با چالشایی که جلوی روشون قرار گرفته، مورد توجه زیادی قرار گرفته (126). سطوح مشارکت در نقشای زندگی ممکنه به وسیله محدودیتای کارکردی، عوامل فردی و محیطی عوض شه (127). با در نظر گرفتن افزایش تاکید سازمان جهانی بهداشت و سیستم سلامت و رفاه اجتماعی بر مشارکت، مهم بودن این موضوع رو تا حدی زیاد کرده که دیسیپلینای جور واجور رو در صدد فهمیدن به معنا و معنی اون تدارک دیده ان.

2-2-13-1 تاثیر ناتوانی بر مشارکت

ICF ناتوانی رو یه تجربه انسانی و جهانی می دونه و تاکید اون از دلیل ناتوانی به تاثیر ناتوانی بر زندگی اجتماعی افراد تغییر پیدا کرده.ICF با تاکید بر مدل اجتماعی، ناتوانی رو به عنوان اتفاق ای که جامعه در تشکیل اون نقش داره، به حساب میاره. توانایی کودکان واسه رابطه با محیط جنبه مهم تجارب اونا هستش که این روابط فرصتایی رو واسه کشف و یادگیری جفت و جور می کنه (128). حضور و شدت ناتوانی خاص، مشکلات اجتماعی یا شناختی ممکنه مشکلاتی رو بسازه که ظرفیت کودک رو واسه انجام فعالیتای خاص محدود می کنه (125). وجود ناتوانی باعث می شه مشارکت کودکان CP دارای تنوع کمتر بوده و فعالیتای اونا بیشتر بر اساس خونه بوده که این باعث کاهش فعالیت بدنی و روابط اجتماعی می شه. (129). تحقیقات مقایسه بین کودکان سالم و کودکان دارای ناتوانی نشون دادن که به کار گیری زمان واسه کودکان با ناتوانی با سرعت کمتر، تنوع کمتر، وابستگی به والدین و مشارکت کمتر در فعالیتای بیرون از خونه یا تحصیلی شناخته می شن. تحقیقات گزارش کردن که کودکان دارای ناتوانی جسمی در مقایسه با کودکان بدون ناتوانی در فعالیتای اوقات فراغت مشارکت کمتری داشته و در فعالیتای تفریحی آروم و فعالیتایی که جنبه اجتماعی کمتری دارن، مشارکت بیشتری دارن. سطح فعالیت اجتماعی جوانان و نوجوانان CP با افزایش سن کاهش پیدا پیدا میکنه (130).

مطلب مشابه :  تجربه یه روزنامه نگار فرانسوی در سفر به ایران