نقش زنان در عصر ظهور
با بررسی درباره نقش زنان و پس از ظهور حضرت مهدی(عج) به نکات زیادی لست پیدا میکنیم هر چند هر چند طبق بعضی از روایات دور و بر «دجال» رو بیشتر یهود و زنان تشکیل میدن ولی در کنار اونا زنائی مومن و عفیف هم هستن که در حفظ باور خود تلاش کردن و از شرایط قبل از ظهور بسیار متاثرند بعضی از زنان از ثبات قدم و روحیه جهادگرانه دارن و هر کجا می رن با جنگ تبلیقاتی بر دجال وجود ضد انسانی اون رو روشن میکنن. طبق بعضی از روایات تا چهارصد زن هنگام قیام مهدی(عج) اون حضرت رو همراهی می کنن و بیشتر در بخش بهداشت و درمان مشغمل فعالیت هستن البته در روایات درباره تعدا زنائی که به هنگام قیام حضرت با اون هستن اختلاف هست بعضی از روایات از سیزده زن نام می بره که هنگام ظهور حضرت مهدی همراه حضرتشه که شایداین تعداد از کسائی هستن که در کادر ابتدایی نیروهای مهدی هستن بعضی از روایات هم عدد زنان هفت هزار و هشتصد نفر شمرده ان که به حضرت کمک رسونن. امام باقر فرمود: «قسم به خدا سیصد و اندی مرد میان که در میانشون 50 نفر زن هستن. در مکه جامعه می کنن بی اینکه قبلا وعده داده شده باشن آمدنشان مثل ابرهای پاییزیه» امام صادق به مفضل بن عمرو می فرماید:«با حضرت قائم سیزده زن همراهه» عرض کرد اونا چیکار می کنن؟ فرمود «مجروحان رو درمان و بیماران رو پرستاری می کنن همونطور که در زمان پیامبر اینجور بود» در کتاب «ملاحم و فتن» هم سید بن طاووس از ابن حماد نقل می کنه که تعداد مومنان به عنگام خروج دجال دوازده هزر مرد و هفت هزار وهفصد یا هشتصد زن هستن.

جنگ جهانی در زمان ظهور
روایات بسیاری در حد تواتر خلاصه بر اتفاق جنگ جهانی نزدیکه ظهور حضرت مهدی دلالت داره و بعیده که بشه اون رو بر دو جنگ جهانی اول و دوم گذشته که در عصر ما اتفاق افتاد تطبیق کرد چون صفاتی که واسه این جنگ در روایات گفته شده با اوصاف اون دو جنگ فرق داره به خاص در تعداد قربانیان این جنگ و زمانش که نزدیک به ظهور و یا بعد از شروع نهضت مقدس رخ میده. اینک نمونه هایی از این روایات: از امام باقر داستان شده که فرمودن:« قائم قیام نمی کنه مگه به دنبال ترس و زلزله ها و فتنه و آشوب وبلاهایی که مردم گرفتار شوندکه قبل از اون گرفتار طاعون و بعد از اون جنگ و خونریزی بین اعراب و مردم شده و اختلاف بین مردم و پراکندگی در دین اونا و تغییر احوال اونا ایجاد شه طوریکه در اثر مشاهده به جون هم افتادن مردم و یکدیگر رو خوردن هرکی در صبح و شام آرزوی مرگ می کنن»
این مطلب دلالت داره که مرض طاعون قبل از ترس شدیدی که عبارت از همون در کیری و جنگ عمومیه هستش اما با این فرض این که مطمئن باشیم شخص راوی تقدیم و تاخیری در عبارت انجام نداده باشه مشکله که اتفاق حوادث رو زنجیره ای و پشت سر هم بدونیم چون جمله«و جنگ و خونریزی بین اعراب » که با کلمه «ثم» عطف شده اونقدر که بر جمله«و طاعونی قبل از اون» عطف شه درسته. پس اختلاف بین اعراب بعد از وجود طاعونه. هم اینکه عطف اون بر جمله«وبالیی که مردم گرفتار اون می شن» هم درسته که در این صورت ایجاد اختلاف قبل از طاعونه هم اینکه در این پیشامدها اجماله. البته از این مطلب فهمیده می شه که واسه عربا و مردم دوره ای سخت از دید ایمنی و سیاسی و اقتصادی هستش. ممکنه مراداز سال گرسنگی و قحطی که روایات بعدی از امام صادق نقل می شه همین سال باشه اون جا که فرمود:«مجبور قبل از قیام سالی هستش که مردم در اون از گرسنگی رنج می برن و ترس و وحشتی سخت در اثر کشار اونا رو یاد می گیرن.» داستان بعدی دلالت داره که شدت جنگ و حالت جنگ تا زمان صیحه آسمونی که در ماه رمضان نزدیک ظهور حضرت مهدیه ادامه پیدا می کنه. از امام باقر نقل شده که فرمود:«اهلشرق و غرب با یکدیگر اختلاف پیدا می کنن. آری اهل قبیله هم {مسلمونا} و مردم با ترس طاقت فرسایی روبه رو می شن و به همون حال به سر برده تا وقتی که منادی از آسمون ندا دهد. وقتی که بانگ زد پس کوچ کنین کوچ» این داستان دلالت داره که خسارتای این جنگ به طور اساسی برملتای غیر مسلمون وارد می شن و جمله «اخل شرق غرب و آری اهل قبله با هم اختلاف پیدا می کنن.» عبارت دقیقیه که نشون دهنده اختلاف مسلمانا بعد از اختلاف شرق و غربه البته این در جنگ جهای آینده طبیعیه چون اهداف اون جنگ مراکز حکومت کشورای بزر و پایگاه های نظامی اونا بوده به طور غیر مستقیم به اونا هم سرایت می کنه بازم که بعضی از روایات هم به این مطلب تصریح کرده. از ابو بصیر نقل شده که گفت از امام صادق شنیدم که فرمودن:«این نخواد بود تا دوسوم مردم از بین برن.» سئوال کردیم: وقتی تا دو سوم مردم از بین رفتن پس کی باقی می مونه؟ حضرت فرمود:« دوست ندارین که دریک سوم باقی مونده باشین؟» و شاید خطبه امیرالمومنان علی وقت و عامل این جنگ رو مشخص می سازه خطبه ای که اون حضرت تعدادی از نشونه های ظهور مهدی و بعضی از حوادث حرکت اون رو در اون ذکر می کنه.در اون خطبه شریف دو فقرهه که رابطه با جنگ جهانی داره. اون حضرت فرمود:«آشنایی ای مردم ازم بپرسیدپیش از اون که فتنه و فساد مثل شتری که در اثر رم کردن مهارش پایین سم اون قرار گیرد و بر ترس و اضطرابش اضافه بشه سرزمین شما رو پایمال کنه و یا این که در مغرب زمین آتیش جنگ بزرگی رو با موادی قابل اشتعال دامن زند در حالی که فریاد بلند بانگ می زنه وای بر اون از انتقام جویی و خون خواهی و مثل اون. اون بعضی وقتا مردی از اهل نجران بیرون شده امام رو اجابت می کنه.اون اولین مرد نصرانیه که دعوت اون حضرت رو لبیک میگه صومعه خود رو خراب می کنه و صلیبش رو می شکنه و به اتفاق عجما و مردم مستضعف سوار بر مرکب و با درفشای هدایت به طرف نخیله حرکت می کنن محل تجمع مردم از همه جا روی زمین در منطقه ای به نام فاروق قرار داره(و اون منطقه س که در سر راه حج رفتن امیرالمونان بین برس و فراته) در اون روز تعداد سه هزار (هزار) یهودی و نصرانی کشته می شن که بعضی از اونا یه سری های دیگه رو به قتل می رسونن واقعه اون روز توضیح این آیه شریفه با شمشیر ویا شمشیر درو کردیم اما این جمله امام که « قبل از این که با نظارت فتنه ای در شرق بسازه» دلالت داره که شروع این جنگ از شرق یعنی از روسیه هستش و یا نشون دهنده دعوا و درگیری در منطقه شرقه. وعبارت «و یا آتیش جنگ بزرگی رو با مواد قابل اشتعال در غرب می اضافه کرد» دلالت داره که مرکز اصلی نابودی کشورای غربیه و مراد از زیادی مواد قابل اشتعال اون پایگاه نظامی و پایتختا و مراکز مهم اون کشورهاه و معنی کلام حضرت که فرمود:«محل تجمع مردم روی زمین فاروقه». اینه که مردم در اون روز از گوشه و کنار جهان جهت پیوستن به حضرت مهدی گرد هم جمع می شوندو مقرو پایگاه اون از بین کوفه و حله به حضور ایشون می رسن. انگار عبارت «و اونجا منطقه سر راه و راه حج امیرالمومنان بین برس و فراته» کناره ای از خود راوی و یا یا نسخه برداره که در داخل در اصل عبارت شده و شاید معنی «المحجه» که در عبارت آمده محل جامعه کاروانای حج در زمان امیرالمومنانو یا محلی باشه که دز اون جا درفشای هیاتا و نمایندگان واسه ورود به اردوگاه ایشون و یا ملاقات با اون حضرت جامعه می کنن.و عبارت «در اون روز بین شرق و غرب سه هزار (هزار)کشته می شن» یعنی سه میلیون نفر و این که کلمه «هزار» رو بین پرانتزگذاشتیم بدین جهته که اون کلمه در داستان دیگری در بحار (ج52 ص 274) وارد شده بود و شاید هم اون کلمه از داستان افتاده باشه. البته این به اون معنی نیس که قربانیان جنگ جهانی سه میلیون نفر هستن بلکه از مراحل جنگ و آخرین اوناس و کل خسارات جانی جنگ و معرض طاعون که قبل از اون دیگه پنچ هفتم جمعیت جهان اون طور که از امام صادق داستان شده که فرمود: «از قبل قائم دو نوع مرگ هست :یکی مرگ سرخ و دیگری مرگ فید تا از هر هفت نفر پنچ نفر از بین می رن.» و در بعضی از روایات نه دهم مردم اومده البته بعضی وقتا اختلافات روایات به دلیل فرق منطقه ها و یا علل دیگه س اما به هر حال خسارتای مسلمونا در این جنگ کم بوده و یا قابل ذکر نبوده

مطلب مشابه :  تلقین مثبت