وسیله قصه گوی خوب

  • یه قصه گوی خوب بر کلمات تسلط کامل داره و از ارزش اونا و اینکه چیجوری می تونه روی شنونده اثر بزاره، باخبره.
  • اون می دونه صداش در رسوندن موثر کلمه های انتخاب شده به گوش شنونده، عامل مهمیه و از تموم پایین و بم ها و طنینی که صداش می تونه به وجود بیاره، به کار گیری می کنه.
  • چهره قصه گو بیشتر آیینه قصهه و چیزی که شنونده می شنود، تقویت می کنه. اون باید چهره ای قابل انعطاف داشته باشه تا اخم و لبخند و بقیه احساسات رو نشون بده و بر تاثیر قصه گویی اضافه کنین.
  • چشم های قصه گو نقطه تمرکز به حساب می آید. نگاه اونه که به گونه ای شنوندگانش رو به قصه وصل می کنه. قصه گوهای ماهر، در طول قصه با گرداندن نگاه شون از یکی به یکی دیگه با شنونده تماس چشمی برقرار می کنن.
  • تماشای دست های یه قصه گوی خوب، حیرت انگیزه. حرکت ها و نمایش های دست دلیل می شه که شنونده بهتر بتونه جنبه هایی مثل اندازه، فاصله، بافت و وزن رو درک کنه.
  • داشتن حافظه خوب از چیزای مهم یه قصه گوی موفقه. البته نباید قصه رو حفظ کنه، بلکه دونستن چارچوب قصه کافیه(دیویی،1385؛ ص38- 36).
مطلب مشابه :  تخریب قصر پادشاه آشور در موصل به وسیله داعش