اگه نگران سلامتی تون هستین، پس باید دست از استرس وردارین، چراکه با این کارتون تنها حال خود رو بدتر می کنین. استرس به جسم و روان شما آسیب می زنه، اما این همه قضیه نیس چون تحقیقات جدید نشون میدن که استرس حتی از چیزی که قبلا فکر می کردیم هم می تونه خطرناک تر باشه! مقابله با این موضوع لازمه توجه جدی به کنترل استرسه و بیشتر از اینکه بخوایم بر استرس خود کنترل داشته باشیم، باید از استرس، کارکرد و خطرات اون مطلع باشیم. این نوشتار شما رو با خطرات جسمی استرس آشنا می کنه.

طبق مقاله ای که در شماره ماه دسامبر ۲۰۰۷ مجلنجمن علوم روان شناسی منتشر شد، حالا ثابت شده که استرس باعث خراب کردن همه چیز، از لثه تا قلب تون می شه و شما رو در برابر مریضیایی از سرماخوردگی عادی گرفته تا سرطان ضعیف می سازه. با کمک تحقیقات جدیدی که به شکل بینارشته ای و در موردای روان شناسی، پزشکی، علوم عصب شناسی و ژنتیک انجام شده، عملکردای بنیادیِ ارتباطی استرس به میزان بالایی حالا شناخته شدن.

وقتی که حیوانی خطری رو احساس می کنه، سیستمی در بدنش شروع به فعالیت می کنه: واکنشای زنجیره ای که از نشونها شروع می شه، هورمونای مختلفی رو از غدهای بالا کلیوی ترشح می کنه که در این بین، مهم تر از همه اِپی نفرین (آدرنالین)، نوراپی نفرین و کورتیزولن. تحقیقات نشون داده که نوراپی نفرین باعث تقویت رابطای یاختهای عصبی می شه تا خاطرات رویدادهای عاطفی ما حفظ شن و شاید ما رو بیشتر تشویق کنن که به فکر وقایع تکان دهنده و دلخراش زندگی مون فرو بریم و احساس استرس داشته باشیم.

مطلب مشابه :  ویژگی های سنجش عملکردی و مراحا انجام ان

این هورمونا ضربان قلب رو سریع تر می کنن، میزان تنفس رو بالا برده و گلوکوز (سوخت سلولی) رو در خون افزایش میدن، پس واکنش معروف «جنگ یا فرار» رو ایجاد می کنن.

از آنجایی که این واکنشا انرژی خیلی می گیرن، استرس به طور با هم فرایندهای فیزیکی گرون ی خود رو هم بروز میده، مثل اینکه گوارش، تولید مثل، رشد فیزیکی و بعضی جنبه های دستگاه ایمنی از فعالیت می افتن یا از میزان فعالیت شون کم کرده می شه.

وقتی موارد واکنش «جنگ یا فرار» گهگاهیه و تهدیدات زودگذرن، ترموستاتِ استرسِ بدن خود رو برابر با روند اون کاهش و موافق می کنه. روده به سر کار گوارش خود بازمی شه، اندامای جنسی دوباره به کار تولید مثل می افتن و دستگاه ایمنی بدن دوباره به مقابله با آلودگیا و عفونتا مشغول می شه.

به گفته این مقاله، دلایل در حال افزایش نشون میدن که حساسیت ما به استرس به عنوان افراد بالغ قبلا و در نوزادی کوک و تنظیم شده. به ویژه میزان استرسی که اول زندگی یک ارگانیسم تجربه می شه، اونو به همون میزان مشخص در برابر مشکلات حساس می سازه. میزان بالایی از استرس اول زندگی می تونه باعث حساسیت بیشتر از حد نسبت به استرسای زندگی آینده فرد و افسردگی در بزرگسالی شه. این شاید به دلیل اینه که حیوانات در شرایط نامساعدِ مداومی بزرگ می شن (مثلاُ در شرایطی با اختلاف و خشونت بالا و کمبود مواد غذایی). بخاطر این اونا همین وضعیت رو واسه آینده نزدیک خود هم می تونن توقع داشته باشن و اندام اونا خود رو با این شرایط فورا برابری می ده.

مطلب مشابه :  ریشه های سنت روان تحلیل گری در مفهوم سازی تصویر ذهنی از خدا

تحقیقات نشون می ده بعضی افراد و بعضی حیوانات، بیشتر با استعداد استرسن. پژوهشی در سال ۲۰۰۷ نشون داده موشایی که بیشتر از همه استرس دارن، پروتئین خاصی رو بیشتر از بقیه در بدن خود تولید می کنن که همین پروتئین باعث بروز واکنش زیاد از حد از طرف اونا می شه.

علاوه بر امراض قلبی، مشکل استرس پس از حادثه و افسردگی، مریضیایی خیلی جور واجور دیگری هم مثل مشکلات روده ای، مریضیای لثه، مشکل کارکرد نعوظ، مشکلات رشدی و حتی سرطان به استرس طولانی مربوط دانسته می شه. پژوهشی دیگر نشون داده افرادی که میزان بالایی از استرس رو در بین کار خود تجربه می کنن، بیشتر از بقیه با خطر دچار شدن به دیابت نوع دوم روبرو ان. تحقیقات جدید هم مؤید اینه که هورمون استرس می تونه باعث مشکلات پوستی مثل سوریازیس و اگزما شه. استرسِ همیشگی باعث افزایش هورمون استرس می شه که ثابت شده رشد سلولا و غدهای با استعداد سرطانی شدن رو سرعت دادن می کنه. هورمون استرس، مقاومت بدن رو در برابر ویروس HIV و ویروسای سرطان زا مثل ویروس پاپیلوم انسانی (Human Papilloma virus) (پیش ماده و عامل سرطان دهانه ی رحم در زنان) کاهش میدن.

رابرت ساپولسکی، عصب شناس غدد درون ریز در دانشگاه استنفورد، که به مطالعه استرس در دسته های میمونای بابون پرداخته، می گه در بعضی نخستیا مثل آدما، امنیت نسبی در برابر شکارچیان و میزان زیاد اوقات راحتی و فراغت باعث شده این عملکردای مفیدِ مقابله ی بیولوژیکی به منبعی از تولید رنج و مریضیای آزاردهنده تبدیل شه.

برگرفته از: livescience.com

دیدگاهتان را بنویسید