اثر تمرین زیاد ومزمن بر سطوح پرولاکتین محیطی

     مداخلات تمرینی مختلفی واسه پاسخای پرولاکتین به فعالیت ورزشی به کار گیری شده. انگار تمرین بی هوازی (با شدت بالا) و هوازی (دراز مدت) افزایش پرولاکتین رو تحریک می کنه در حالی که در تمرینات قدرتی پاسخی گزارش نشده.

2-2-1-3-1-ورزش بی هوازی

     ورزش شدید نشون دهنده  یه محرک قوی واسه ترشح پرولاکتینه (شکل2-2). بالاترین اندازه غلظت پرولاکتین در شدتای  ورزشی مطلق بالاتر گزارش شده(). الان، شدت به عنوان یه عامل لازم واسه افزایش پرولاکتین بررسی شده(). هیچ افزایشی در غلظت پرولاکتین بعد از فعالیت کوتاه مدت در 50 درصد ()بیشترین حد اکسیژن مصرفی و 65 درصد() بیشترین حد اکسیژن مصرفی دیده نشده.  فعالیت اجرا شده در شدتای بالاتر از 70 درصد بیشترین حد اکسیژن مصرفی افزایش پرولاکتین رو بعد از 30 دقیقه در مردان تقویت کرده() و هم اینکه بعداز 15 دقیقه فعالیت با شدت 80 درصد بیشترین حد اکسیژن مصرفی در زنان تمرین کرده و تمرین نکرده با وجود فرق بین فردی بزرگی که داشتن بسته به وضعیت آمادگی جسمی افزایشی از 50 درصد تا 1250 درصد از مقادیر پایه ای پرولاکتین نشون دادن(). افزایش سطح پرولاکتین پس از دو دوره پشت سر هم دوی 400 متر با 2 دقیقه استراحت بین دو دوره(از 38/9 تا 10/36 نانوگرم در دسی­لیتر)() و پس از 5/7 دقیقه دوچرخه سواری در حال افزایش تا خستگی در ورزشکاران گزارش شده(از 75/12 تا 41/31 نانوگرم در دسی­لیتر)(). پرولاکتین زیاد شده بعد فعالیت بدنی تقریبا تا 1 ساعت بعد در سطح بالایی میمونه .اثر تمرین استقامتی با شدت بالا(مثلا تردمیل با سرعت برابر با حدود 100درصد بیشترین حد اکسیژن مصرفی) بر غلظت PRL  روی 22 مرد مورد مطالعه قرار گرفت. یه افزایش  شدید PRL  در نقطه خستگی دیده شد (ارزش PRL، 475درصد از سطح هورمون در حالت استراحت زیاد شد). غلظت PRL  تا 60 دقیقه پس از قطع ورزش، با یه بالاترین درجه در 30 دقیقه پس از اجرا مشاهده شد()

ورزش هوازی و دراز مدت

واسه ترشح پرولاکتین در بین فعالیت،  زمان و شدت از اهمیت برابری دارن. فعالیت با شدت پایین معمولا به وقتی بیشتر از 60 دقیقه واسه افزایش معنا دار در غلظت پرولاکتین نیاز داره(شکل 2-3). مطالعه ای که به وسیله استرادر و همکارانش انجام شد(11) نشون داد که غلظت پلاسمائی پرولاکتین اگه زمان فعالیت طولانی باشه افزایش میابد مثلا در فعالیت 60 دقیقه ای با شدت 75 درصد بیشترین حد اکسیژن مصرفی یا تو یه غلظت لاکتات تقریبا  2 میلی­مول بر لیترافزایش می­یابد. پس تاناکا و همکاران یه افزایش با معنی (تقریبا سه تا چار برابر) در سطح پرولاکتین بعد از یه دوی ماراتن نشون دادن(17). از آزمایشاتی که در اونا از گلوکز و انسولین به طور مصنوعی درزمان ورزش به کار گیری شد(86)، انگار در دسترس بودن قند خون نقش مهمی در جواب PRL به فعالیت ورزشی داره. با این حال مطالعه ای که به وسیله استرودر و همکارانش انجام شد(11)، دردسترس بودن گلوکز به عنوان محرک PRL حذف شد چون تزریق گلوکز به تنهایی و یا گلوکز با انسولین در طول ورزش به منتشر کردن اون تاثیر نمی ذاره. بعضی تحقیقات پیشنهاد کردن که هیپرپرولاکتاتیمیا ایجاد شده بوسیله فعالیت در هین فعالیت دراز مدت با تغییرات در تنظیم کننده های محیطی کارکرد سروتونرژیک در ارتباطه.  افزایش تریپتوفان  آزاد نسبت به اسید آمینهای شاخه دار([1]BCAA) به نفع جذب TRP  آزاد و حمل از سد خونی مغزی که باعث تقویت سنتز 5-HT  در مغز می شه(87, 88). تحقیقات زیادی نشون دادن که، در طول ورزش دراز مدت، سوخت و ساز BCAA بدن تقویت و افزایش TRP  آزاد اتفاق می افته. پس، بالا رفتن PRL  به وجود اومده توسط ورزش پس از ورزش دراز مدت رو به سروتونین از راه این عملکرد واسطه نسبت داده شده(11, 89). با این حال، تحقیقات دیگه نشون میده، هیچ ارتباطی بین تغییر در PRL  و کاهش کننده محیطی و کارکرد سرتونرژیک  درزمان ورزش وجود نداره(25, 90). این اختلاف ممکنه به دستکاری غذایی جور واجور و چالشای ورزشی جور واجور مورد به کار گیری در تحقیقات نسبت داده شه.

[1] . Branched-Chain Amino Acids(BCAA)

ثر تمرینات طولانی

2-2-1-4-1-تمرینات استقامتی

     در مورد تاثیرات تمرینات طولانی بر پرولاکتین هم تحقیقات بسیاری انجام شده که یافته های متناقضی رو در این تحقیقات نشون دادن. بطور خاص تو یه مطالعه قسمتی اسمالریدج وهمکاران()، نشون دادن که جواب پرولاکتین پلاسما بعداز دخالت TRH در مردان تمرین کرده استقامتی پیاده روی (تعداد : 22 نفر، بیشترین حد اکسیژن مصرفی: 45 میلی­لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) و دوندگان ماراتون)تعداد : 18 نفر، بیشترین حد اکسیژن مصرفی: 3/60 میلی­لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) در مقایسه با مردان بی تمرین گروه کنترل (تعداد : 20 نفر، بیشترین حد اکسیژن مصرفی: 5/38 میلی­لیتر به ازای هر کیلوگرم وزن بدن) بیشتر بود، این یافته ها نشون داد که ترشح پرولاکتین به سطح تمرین حساسه. در مقابل این یافته های مطالعه بوسیله استرادر وهمکاران() نشون داد که جواب زیاد دوچرخه سواری به مدت 30 دقیقه با شدت متوسط بین آزمودنیای بی تمرین و سن بالا تمرین کرده فرقی وجود نداره. هم اینکه، نه غلظت پلاسمایی هورمون و نه جواب به تحریک TRH فرقی بین گروه ها نداشت بنابر این پیشنهاد می شه که تنظیم پرولاکتین به وسیله تمرین استقامتی تغییر نمی کنه. ازطرف دیگه، جک من و همکاران() پرولاکتین رو به عنوان یه هورمون بیان کننده کارکرد 5-HT بعد از تجویز خوراکی دوز زیاد آگونیست 5-HT بررسی کردن که یه بالاترین درجه غلظت پرولاکتین پایین تر و هم انتشار کلی پایین تر در ورزشکاران استقامتی نسبت به آزمودنیای بی تمرین نشون دادن. پیشنهاد شده که این جواب نرواندوکراین پایین تر به خاطر یه تنظیم کاهشی در کارکرد گیرنده های مرکزی 5-HT باشه.

2-2-1-4-2-تمرینات قدرتی

     تحقیقات نشون داده که تمرین زیاد() و طولانی() قدرتی تاثیر معناداری بر سطوح پایه PRL نداره. مثلا هیکسون و همکاران() گزارش کردن که سطوح پایه PRL پلاسما در مردان و زنان بعد از 9 هفته تمرین قدرتی تغییری نداشته. هم اینکه سطوح پایه PRL پلاسما در مردان و زنان پس از 9 هفته تمرینات قدرتی سنگین بدون تغییر گزارش شده.