بررسی تاثیر بکارگیری فناوری اطلاعات بر هزینه های کیفیت- قسمت ۴

۲-۱۶-۶- قانون ۱-۱۰-۱۰۰
تجربهای که توسط سازمانها و شرکتهای مختلف در زمینه هزینههای کیفیت انجام شده است همگی در تایید این مطلب بودهاند که اگر یک دلار برای فعالیتهای پیشیرانه هزینه کنیم، باید ده دلار جهت هزینههای ارزیابی و صد دلار برای هزینههای شکست پرداخت شود. عکس این مطلب نیز کاملا صادق است، با این تفاوت که هزینههای پیشگیرانه، خود نوعی سرمایهگذاری محسوب میشود نه صرف هزینه. اگر صد دلار برای فعالیت های پیشگیرانه هزینه کنیم هزینههای ارزیابی را به ده دلار و هزینههای شکست را به یک دلار کاهش میدهیم، ضمن اینکه صد دلار هزینه پیشگیرانه در دراز مدت، یک نوع سرمایهگذاری محسوب میشود (کرباسیان و آقادادی، ۱۳۸۵).
۲-۱۶-۷- مدل کرازبی
طبقهبندی مدل کرازبی شبیه الگوی پیشگیری-ارزیابی-شکست میباشد. کرازبی کیفیت را برابر با انطباق با خواستهها میداند و بنابراین هزینههای کیفیت را مجموع هزینههای انطباق و عدم انطباق تعریف میکند. هزینه انطباق، هزینه مرتبط با ساخت برخی اقلام است که در همان مرحله اول، سالم و باکیفیت تهیه میگردد که شامل هزینههای ارزیابی و پیشگیری میباشد و هزینه عدم انطباق میزان مبلغی است که در هنگام عدم تطابق کار با خواستههای مشتریان اتلاف میگردد و معمولا با محاسبه هزینه تعمیرات، دوبارهکاری یا ضایعات، که در واقع مرتبط با هزینههای شکست است، به دست میآید (شیفارووا و تامسون[۴۹]، ۲۰۰۶).
۲-۱۶-۸- مدل هزینه فرصت
اهمیت هزینههای نامحسوس و فرصت اخیرا مورد تاکید قرار گرفته است. هزینههای نامحسوس، سودها و درآمدهایی هستند که به دلیل از دست دادن مشتری و افزایش عدم انطباقها کسب نمیگردد. سندووال[۵۰] و چاوز[۵۱](۱۹۹۸) فرصتهای از دست رفته را با مدل هزینههای کیفیت (پیشگیری، ارزیابی، شکست) آمیختهاند. بر طبق گفته آنها، فرصتهای از دست رفته به سه حالت ذیل تقسیم میشوند:
۱) استفاده نکردن از ظرفیتهای موجود. ۲) عدم تامین مواد اولیه کافی. ۳) ارائه خدمات ضعیف
آنها به این موضوع اشاره دارند که هزینههای کیفیت کل شامل درآمدهای کسب نکرده و سودهای از دست رفته نیز میباشد. مدرس و انصاری (۱۹۸۷) همچنین بیان کردهاند، مدل هزینههای فرصت همان مدل پیشگیری- ارزیابی- شکست بوده که به منظور انطباق با ابعاد بیشتر و در قالب استفاده بیکفایت از منابع و هزینههای طراحی کیفیت شناخته میشود. هزینههای کیفیت در مدل هزینه فرصت به سه دسته طبقهبندی میشود:
۱) هزینههای انطباق. ۲) هزینههای عدم انطباق. ۳) هزینههای فرصت از دست رفته (شیفارووا و تامسون، ۲۰۰۶).
۲-۱۶-۹- مدل هزینه فرآیند
مدل هزینه فرآیند توسط راس (۱۹۷۷) توسعه یافت و اولین استفاده عملی از این مدل به منظور اندازهگیری هزینههای کیفیت توسط مارش[۵۲] (۱۹۸۹) صورت گرفته است. این مدل از هزینههای کیفیت بر روی فرآیند به جای محصول یا خدمات تمرکز دارد. هزینه فرآیند مجموع هزینه انطباق و هزینه عدم انطباق برای یک فرآیند به خصوص میباشد. هزینه انطباق هزینه فرآیند واقعی تولید محصولات یا خدماتی است که برای اولین بار مطابق با استانداردهای خواسته شده هر فرآیند میباشد. در مقابل هزینههای عدم انطباق هزینه شکست مرتبط با فرآیندی است که منطبق با استانداردهای خواسته شده اجرا نمیگردد. این هزینهها میتواند در هر گام از فرآیند اندازهگیری شود. استفاده از مدل هزینه فرآیند به عنوان روشی مناسب منطبق با رویکرد مدیریت کیفیت جامع پیشنهاد میشود زیرا مدیریت کیفیت جامع توجه خاصی به اندازهگیری فرآیندها از خود نشان میدهد. مدل هزینه فرآیند کاربرد بیشتری برای تسهیل در جمعآوری و تجزیه و تحلیل هزینههای کیفیت برای توابع مستقیم و غیر مستقیم دارد. با این حال مدل مذکور به طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته است (شیفارووا و تامسون، ۲۰۰۶).
۲-۱۶-۱۰- مدل هزینهیابی بر مبنای فعالیت (ABC[53])
سیستمهای حسابداری موجود معمولا برای ایجاد گزارشات اندازهگیری کیفیت مناسب نمیباشند. آنها داده های مناسب و مرتبط در باب کیفیت را فراهم نمیکنند و منافع منتج شده از کیفیت به اثبات رسیده، اندازه گیری نمیشود. همچنین بیشتر مدلهای اندازهگیری هزینههای کیفیت محوریت فعالیت/فرآیند دارند. حسابداری هزینه سنتی بر پایه هزینهها به وسیله دستهبندی هزینهها به جای فعالیتها ایجاد گردیده است. بنابراین در سیستم حسابداری بسیاری از عناصر هزینههای کیفیت میبایست تخمین زده شود و یا از روشهای دیگری جمعآوری شود. روش واحدی به منظور تخصیص سربار به عناصر هزینههای کیفیت و ترسیم رابطه بین هزینههای کیفیت و منابع مرتبط با آنها وجود ندارد. مدل هزینهیابی بر مبنای فعالیت توسط کوپر[۵۴] و کاپلان[۵۵] به منظور حل این مشکل ارائه گردید.
بر مبنای مدل هزینهیابی بر مبنای فعالیت، هزینههای پرداخت شده برای رسیدن به اهداف خاص از طریق ترسیم ارتباط بین هزینهها و فعالیتهای مورد انتظارشان معین میگردند. و در نتیجه، این امر موجب ترسیم ارتباط بین هزینه فعالیتها با اهداف خاص میگردد. رویکرد هزینهیابی بر مبنای فعالیت در حقیقت یک مدل هزینههای کیفیت نمیباشد بلکه یک رویکرد برگزیده برای شناسایی، به کمیت درآوردن و اختصاص هزینهها بین محصولات است و در نتیجه به مدیریت موثر هزینهها یاری میرساند. اهداف بلند مدت سیستم هزینهیابی بر مبنای فعالیت بر حذف فعالیتهای فاقد ارزش افزوده و بهبود مستمر فرآیندها، فعالیتها و کیفیت به طوریکه هیچ گونه عیبی بر محصولات ایجاد نگردد، نهاده شده است (رحمتی، ۱۳۸۹).
در جدول ذیل انواع مدلهای معروف هزینههای کیفیت آورده شده است:
جدول ۲-۳- دستهبندی مدلهای هزینه کیفیت (شیفارووا و تامسون، ۲۰۰۶).

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

طبقهبندی هزینهها یا فعالیتها مدل عمومی
ارزیابی+ پیشگیری+ شکست مدل پیشگیری- ارزیابی- شکست
هزینه انطباق+ عدم انطباق مدل کرازبی
ارزیابی+ پیشگیری+ شکست+ فرصت مدل هزینه فرصت
انطباق+ عدم انطباق+ فرصت
هزینههای محسوس+ نامحسوس
ارزیابی+ پیشگیری+ شکست(هزینه فرصت در هزینه شکست دیده شده است)