دانلود رایگان پایان نامه حقوق درباره کودتای 28 مرداد

دانلود پایان نامه

نمودند و (نیرنوری) بدین سمت عازم پکن گردید . چندی بعد آقای عباس آرام به سمت سفیر انتخاب و عازم پکن گردید . و آقای (چین شین چن) از رجال بارز چین بایک عده از همکاران خود به تهران آمد و به تاسیس سفارت خانه در دو پایتخت مبادرت گردید . تا پیروزی انقلاب اسلامی ایران سطح روابط دیپلماتیک دو کشور در سطح سفارت بود (همان)
3-3-2- مواضع مشترک دو کشور در اصول کلی مسائل سیاسی بین المللی
با ظهور دو اردوگاه و امپریالیستی به رهبری شوروی و آمریکا در سال های بعد از جنگ دوم جهانی ، ایران به خاطر تمایل به آمریکا و ترس از کمونیزم ، دولت خلق چین را به بهانه دست نشانده بودن شوروی مورد شناسایی قرار نداد . شاه بدلیل پیشه کردن سیاست موازنه مثبت در سال های بعد از کودتای 28 مرداد 1332 در صدد تحکیم حاکمیت داخلی “اصلاحات” اقتصادی برآمد . با سرکوبی قیام 15 خرداد 1342 ، شاه معدوم در سیاست خارجی دست به تغییراتی زد و ظاهراً از سیاست پیشین خود به سیاست مستقل ملی روی آورد. وابستگی سیاسی – اقتصادی وی به غرب و از جمله آمریکا در این سال ها در مواضع جهانی این کشور انعکاس پیدا کرد ، بطوریکه نتیجه این انعکاس عدم شناسایی دولت جمهوری خلق چین در سازمان ملل تا سال 1963 بود ، اما با تغییر تدریجی مواضع آمریکا نسبت به چین ، ایران نیز تحت تأثیر این سیاست مواضع خود را نسبت به چین تغییر داد . بدنبال اعلام انگلستان مبنی بر خروج از شرق کانال سوئز تا پایان سال 1971 ، چین و ایران تلاش کردند تا نفوذ خود را در منطقه گسترش دهند . طرح دکترین نیکسون و واگذاری ژاندارمی خلیج فارس به ایران ، بهانه دخالت شوروی در منطقه را منتفی گرداند . رقابت دو ابر قدرت برای دخالت در منطقه ، چین را نیز وارد صحنه کرد و لذا از سال 1971 بطور بسیار فعال وارد این منطقه شد . عملکرد ضد شوروی چین ، غیر مستقیم تأییدی بر مواضع آمریکا بود که طبعاً مورد استقبال ایران نیز واقع گردید (همان).
حوادث سال 1972 شبه قاره هند ، اختلاف میان بخش های شرقی و غربی پاکستان منجر به جنگ داخلی آن کشور شد . اران و چین هر دو نگران حفظ امنیت و تمامیت ارضی پاکستان بودند . تضاد قرارداد صلح و همکاری هند با شوروی در اوت 1971 از نظر چین و ایران جدی قلمداد می گردید . زیرا مزایای سیاسی و استراتژیکی برای مسکو به همراه داشت . از اینرو پاکستان سعی در نزدیک کردن مواضع دو کشور ایران و چین در قبال هند و شوروی می کرد .
از موارد دیگری که موضع ایران و چین را بهم نزدیک گرداند ، پذیرش اصول همزیستی مسالمت آمیز باندوگ (غیر متعهدها) بدنبال سفر اشرف پهلوی در سال 1971 به چین بود (همان).
بدنبال شناسایی جمهوری خلق چین در 17 اوت 1971 توسط ایران ، تنها مسئله اختلاف در راه عادی کردن روابط دو کشور ، شناسایی تایوان در سازمان ملل متحد بود. دولت ایران ، تنها حکومت جمهوری خلق چین را بعنوان نماینده قانونی این کشور قلمداد می کرد . تایوان علیرغم خواست ایران ، روابطش را قبل از بیانیه مشترک ایران و چین با کشور اخیر به حالت تعلیق درآورد . بدنبال شناسایی چین در سازمان ملل و تعلیق هیئت نمایندگی تایوان در این سازمان ، ایران با مواضع چین در زمینه اخراج تایوان از سازمان ملل نزدیک شد(همان).
خلیج فارس یکی از نقاط مشترک ایران و چین بود . از آنجا که چین توانایی گسترش نیروی دریایی خود راهمپای دو قدرت بزرگ دیگر (آمریکا و شوروی) نداشت ، از اینرو تلاش چین برای نفوذ در این منطقه ، بیشتر دیپلماتیک بود و سعی در گسترش روا دولت با دولت را در این منطقه داشت ،لذا جمهوری خلق چین از موقع و مواضع ایران در خلیج فارس حمایت نموده و سیاست آنرا در دفاع از این منطقه حیاتی مورد تأیید قرار داد و نیز دولت ایران را عامل ثبات و جلوگیری از سلطه طلبی قلمداد کرد . حمایت چین از موضع ایران در این منطقه تا آنجا ادامه یافت مه در برابر موضع شوروی مبنی بر کمک مالی – تسلیحاتی این کشور به جنبش ظفار ، سبب همنوایی چین با اقدامات دولت ایران در کمک به سلطان عمان در سرکوبی جنبش مزبور شد(همان)

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مشابه :  رشته حقوق-دانلود پایان نامه با موضوع اﻧﺠﻤﻦ

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

استقلال پاکستان و جلوگیری از تجزیه آن در سال 1971 از مواردی بود که دو کشور چین و ایران فعالیت های زیادی کردند . زیرا ثبات پاکستان و حقظ امنیت آن بسیار مهم تلقی می گردید . از دیدگاه سیاست های خارجی ایران و چین ، پاکستان بعنوان بازدارنده نفوذ شوروی در منطقه دگرگون شد و این دگرگونی به نفع شوروی صورت پذیرفت . به دنبال تأسیس کشور بنگلادش ، ایران و چین عدم تمایلشان را به برقراری روابط سیاسی با این کشور ابراز و در عین حال ، آنرا مشروط به عادی شدن روابط میان پاکستان و بندگلادش دانستند (همان)
جلوگیری از نفوذ وروی در افغانستان ، یکی دیگر از مواضع دو کشور چین و ایران بود . پس از بقدرت رسیدن “داود خان” در سال 1973 منافع چین و ایران ایجاب می کرد که سیاست های مشترکی برای جلوگیری از افزایش نفوذ شوروی اتخاذ کنند . لذا دو دولت ایران و چین بخاطر تهدیداتی که از جانب شوروی و نفوذ آن در افغانستان احساس می کردند ، سعی داشتند برقراری روابط سیاسی – اقتصادی ، افغانستان را از نزدیک شدن به شوروی دور نگهدارند . لذا موافقتنامه ای که در سال 1974 طی یک دیدار هیئت بلند پایه ایرانی از افغانستان به امضاء رسید ، از طرف چین ، مثبت تلقی گردید و سیاست ایران را در خلیج فارس و اقیانوس هند مورد تأیید قرار داد(همان).

3-3-3- موارد افتراق دو کشور در اصول کلی مسائل سیاسی بین المللی
بعد از انقلاب 1949 چین ، ایران از شناسایی کومنیست ها خودداری نمود و با پذیرفته شدن هیئت نمایندگی آن دولت در سازمان ملل متحد مخالفت نمود . درگیر شدن چین در جنگ کره موجبات بوجود آوردن قطعنامه “اتحاد برای صلح” سازمان ملل را فراهم نمود . طبق این قطعنامه ، دُوَل غربی اجازه می یافتند که برای کمک به کره جنوبی و دفع تجاوز ، وارد این کشور شوند . دولت ایران این قطعنامه را مورد تائید قرار داد و جمهوری خلق چین را به عنوان متجاوز محکوم نمود(همان)
کودتای 28 مرداد 1333 (1953) که منجر به سقوط دولت قانونی دکتر مصدق گردید از طرف دولت چین شدیداٌ محکوم شد . همچنین پیوستن ایران به پیمانهای دفاعی متفاوت از جمله پیمان بغداد در سال 1955 ، تأیید دکترین آیزنهاور و امضاء موافقت نامه دفاعی سال 1959 از طرف چین مورد انتقاد قرار گرفت و دولت ایران را متهم به وابستگی به امپریالیسم آمریکا نمود . چین چنین استدلال می کرد که عملکرد دولت ایران مغایر با کنفرانس باندوگ است و راه اشتباهی را که ایران برگزیده ، این کشور را به ارابه جنگی ایالات متحده ، پیوند می زند(همان)
جمهوری تایوان تا قبل از شناسایی هیئت جمهوری خلق چین در سازمان ملل ، یکی دیگر از موارد افتراق دو دیدگاه سیاست خارجی ایران و چین بود . ایران بر اساس اصل همگانی بودن عضویت در سازمان ملل ، تایوان را در سازمان ملل به رسمیت می شناخت و این شناسایی از نظر سیاست خارجی جمهوری خلق چین مطرود بود ، اما با برقراری روابط سیاسی ایران و چین در سال 1971 موضوع تایوان ، که ایران رأی ممتنع داده بود ، منتفی گردید و از نظر ایران ، چین تنها نماینده در سازمان مل متحد گردید(همان)
3-3-4- چگونگی حمایت کشور چین از ایران در صحنه روابط بین المللی

حمایت چین از سیاست تسلیحاتی ایران ، از سیاست جهانی آن دولت برای جلوگیری از نفوذ بیشتر شوروی و کاهش آن در سراسر جهان ، بویژه در حوزه خلیج فارس ، جدائی ناپذیر است . چین از هر فرصتی برای رویارویی با سیاست های شوروی بهره برداری می کرد . برنامه های تسلیحاتی ایران نیز از جمله فرصت هایی بود که جمهوری خلق چین را به موضع گیری در برابر شوروی راغب کرد(همان)
چی پنگ فی ، وزیر امور خارجه چین ، در سفر به ایران در سال 1351 طی مصاحبه ای گفت :”جمهوری خلق چین بدون هیچ پرده پوشی ایران را یکی از کشورهای مهم خلیج فارس می داند که نگرانیش طبیعی است و برای حفظ امنیت و استقلالو حق حاکمیت خود باید نیروهای تدافعیش را تقویت کند. “
چین بارها بر ضرورت تقویت نیروهای نظامی و گسترش برنامه های تسلیحاتی برخی از کشورهای حوزه خلیج فارس و اقیانوس هند تأکید کرده است . به گفته کیسینجر ، مقامهای چینی اصرار داشتند کشورهای ترکیه ، ایران و پاکستان توسط ایالات متحده تسلیح شوند و حمایت بی دریغ این دولت از کشورهای مزبور را برای صلح جهانی ، حیاتی تلقی کرده و آن را اقدامی موثر برای مبارزه با توسعه طلبی های شوروی در جهان به حساب می آورند . از اینرو باید گفت که پشتیبانی جمهوری خلق چین از سیاست تسلیحاتی ایران و خرید اسلحه به مقدار زیاد از ایالات متحده از الگوی سیاست عام ستیز چین با شوروی متابعت می کرد . از دیدگاه سیاست خارجی چین ، همه کشورها در صورت گرایش به سیاست مقابله با شوروی می بایست مورد حمایت قرار گیرند و اگر در این راه کشور با امکانات بیشتر و سلاح های جدیدتر بتواند به خدمت آن هدفها درآید ، شایسته پشتیبانی های بیشتری می باشد .
لی شین نین معاون نخست وزیر چین در ایران ، در فروردین 1354 از موضع ایران نسبت به توافق نامه ایران و عراق درباره جنگ مرزی اظهار داشت : میان کشورهای جهان سوم برخورد منافع اساسی وجود ندارد ، زیرا اگر مداخله خارجی نباشد آنان می توانند مسائل خود را حل کنند(همان)
3-3-5- مسافرت هیئت های سیاسی بین دو کشور
تا قبل از انقلاب 1949 چین تنها مسافرت هیئت های سیاسی ، اعزام سفیر و ارتقاء روابط فی مابین دو کشور بود . بعد از انقلاب کمونیستی چین ، اشرف پهلوی برای یک دیدار دوستانه و به دعوت حکومت چین در فروردین 1350 وارد پکن شد . این دیدار ناگهانی نبوده و به منظور ارتقاء روابط سیاسی بعد از بیست سال سردی روابط بین دو کشور بود . اشرف پهلوی پس از بازگشت به تهران ، گزارش مثبتی از سفر شش روزه خود به آن دیار تهیه کرد .
دومین ، هیئت سیاسی ، سفر فاطمه پهلوی بود که در اردیبهشت 1350 بنا به دعوت حکومت چین وارد این کشور شد . چوئن لای نخست وزیر وقت ، بلند پایه ترین مقام چینی بود که طرف مذاکره قرار گرفت .
بعد از برسمیت شناختن چین توسط ایران در 26 مرداد 1350 ، مسافرت فرح پهلوی نخستین دیدار بعد از شناسایی چین بود . این سفر به مدت 10 روز طول کشید (شهریور – مهر 1351) . از نظر تشریفات ، این عالی ترین سطح هیئت نمایندگی ایران بود که از چین دیدار می کرد . مذاکرات بین مقامات دو کشور در سطح نخست وزیر بود و در این سفر هویدا با چوئن لای مذاکرات متعددی صورت دادند .
مسافرت اولین هیئت سیاسی چین به سرپرستی چی پنگ فی (chi pang fei) وزیر امور خارجه این کشور در سال 1351 از تهران صورت گرفت . این نخستین باری بود که یک مقام بلند پایه چینی برای مأموریتی سیاسی به ایران می آمد . وی بهنگام ورود در فرودگاه ، دوستی دو کشور را چنین توجیه کرد :”خلقهای ما در گذشته مورد تجاوز و ستم امپریالیستی قرار گرفته و اکنون با وظیفه مشترک حفظ منافع ملی ، دفاع از حاکمیت ملی و ساختن کشورهای خود روبرو هستند . “
دومین مسافرت هیئت بلند پایه چینی ، دیدار معاون نخست وزیر چین ، لی شین نین (Li Shien – Nine) در فروردین 1354 بود . لی شین نین در راس یک هیئت ده نفری مرکب از رهبران سیاسی و مقام های رسمی وزارت اقتصاد وارد ایران شد . طی 5 روز اقامت در ایران ، لی شین نین مذاکرات مفصلی با نخست وزیر سایر مقامهای بلند پایه ایرانی داشت و حتی با شاه ملاقات کرد .
اشرف پهلوی به دنبال سفر مقامات چینی از ایران بتاریخ 1355 به مدت ده روز به دعوت دولت چین وارد پکن شد . وی مذاکرات مفصلی در مورد مسائل متعدد با هواکوفنگ نخست وزیر ، معاون وی و وزیر امور خارجه چین داشت . دو طرف به این نتیجه رسیدند که در مورد تقریباً تمام مناطق و مسائل بین المللی علائق مشترک و نظرات مشابهی دارند . بعد از مرگ مائو

دیدگاهتان را بنویسید