ساختار عمل فلاونوئیدها

دانلود پایان نامه

اثرات آنتی اکسیدانی

مهم ترین و شناخته ترین خاصیت هر گروه از فلاونوئیدها، توانایی آنتی اکسیدانی اون ها می باشه. به نظر می رسد فلاون ها و کاتچین ها قویترین فلاونوئیدها جهت مواظبت بدن در برابر گونه های اکسیژن فعال می باشن. سلول ها و بافت های بدن، به طور دائمی در برابر رادیکال های آزاد و اکسیژن فعالی که درزمان متابولیسم طبیعی بدن تولید می شن، قرار دارن. ساختار ها و مجموعه مراحلی که به وسیله اونا رادیکال های آزاد با بخش های سلولی تداخل می کنن، تا الان به طور کامل شناخته نشده ولی یکی از مهم ترین وقایع، پراکسیداسیون چربی هاس که باعث خرابی غشای سلولی می شه. این خرابی سلولی باعث جابجایی در بار شبکه سلولی و تغییر فشار اسمزی می شه و در آخر دلیل هضم و مرگ سلول می شه. رادیکال های آزاد، می تونن عوامل نا آرومی رو جذب کرده و باعث نا آرومی عمومی و نابودی بافت شن. ارگانیزم های زنده جهت مواظبت خود از گونه های اکسیژن فعال، ساختار های موثری رو اعمال می کنن. ساختار دفاع آنتی اکسیدان از بدن با به کار گیری آنزیم هایی مثل دیسموتازسوپراکسید، کاتالاز و پراکسیدازگلوتاسیون و هم اینکه گروه های غیر آنزیمی مثل گلوتاتیون، اسیدآسکوربیک و الفاتوکوپرول انجام می شه. فلاونوئیدها علاوه بر این که پروسه آنتی اکسیدانی داخلی بدن رو تسریع می کنن، می تونن به سه روش تولید کننده های رادیکال آزاد رو کنترل کنن که در پایین توضیح داده می شه (49).

1) به دام انداختن رادیکال ها مستقیما

فلاونوئیدها به روش های مختلفی می تونن از صدمات ایجاد شده به وسیله رادیکال های آزاد جلوگیری کنن که یکی از اونا روش به دام انداختن مستقیم رادیکال های آزاد می باشه. فلاونوئیدها با رادیکال های آزاد عکس العمل داده و طی یه عکس العمل اکسیداسیون باعث ایجاد رادیکال های پایدارتر می شن، یعنی فلاونوئیدها گونه های اکسیژن فعال رو به گونه های غیر فعال تبدیل می کنن. این اثر به وجود اومده توسط فعالیت بالای گروه هیدروکسی فلاونوئیدهاه که رادیکال های غیر فعالی برابر معادله پایین ایجاد می کنن (49).

مطلب مشابه :  تناسب اندام، اوقات فراغت، نورپردازی، و

Flavonoid(OH) + R        Flavonoid(O) + RH

R ، یه رادیکال آزاده و O، یه رادیکال اکسیژن می باشه. فلاونوئیدهای انتخابی (فلاون ها وکاتچین ها) می تونن مستقیما سوپراکسیدها رو به دام بی اندازند، در حالی که فلاونوئیدهای دیگه رادیکال اکسیژن بسیار فعال حاصل از پراکسی نیتریت رو به دام می اندازند. اپی کاتچین قدرت زیادی در به دام انداختن رادیکال ها دارن. قدرت به دام انداختن روتین به دلیل فعالیت بازدارنده اون روی آنزیم گزانتن اکسیداز می باشه. فلاونوئیدها با به دام انداختن رادیکال ها از اکسیداسیون LDL در محیط آزمایشگاهی جلوگیری می کنن. این عمل ذرات LDL رو مواظبت می کنه و از دید تئوری، فلاونوئیدها عمل بازدارنده ای در برابر تصلب شرایین دارن (49).

2) اکسید نیتریک

چند نوع فلاونوئید مثل کوئرستین دلیل کاهش آسیب به وجود اومده توسط کم خونی، از راه عکس العمل با آنزیم اکسید-نیتریک سینتتاز می شن. اکسید نیتریک به وسیله چند نوع سلول مثل آندوتلیال و ماکروفاژها تولید می شن. با اینکه آزاد شدن خیلی زود اکسید نیتریک سینتتاز در موندگاری اتساع رگ های خونی مهمه، غلظت های بالاتر اکسید نیتریک از راه اکسید نیتریک سینتتاز در ماکروفاژها باعث نابودی اکسایشی می شه. در این شرایط، ماکروفاژهای فعال شده، همزمان مقدار زیادی اکسید نیتریک و آنیون های سوپر اکسید رو تولید می کنن. وقتی فلاونوئیدها به عنوان آنتی اکسیدان به کار گیری می شن، رادیکال های آزاد به دام می افتند و پس دیگه با اکسید نیتریک عکس العمل نمی بدن که این عمل از نابودی سلول ها جلوگیری می کنه. اکسید نیتریک خود به عنوان رادیکال آزاد عمل می کنه و گزارش شده که مولکول های اکسید نیتریک مستقیماً بوسیله فلاونوئیدها به دام می افتند. پس به دام انداختن اکسید نیتریک مثل اثرات مهم و درمانی فلاونوئیدها به شمار می رود (49).

مطلب مشابه :  تجربه یه سافاری ماجراجویانه در آلاسکا

3) گزانتن اکسیداز

راه گزانتن اکسیداز، به عنوان یه راه مهم در صدمات اکسایشی، به خاص در شرایط کم خونی حساب می شه .هم گزانتن اکسیداز و هم گزانتن دی هیدروژناز درمتابولیسم تبدیل گزانتن به اسید اوریک موثر هستن. گزانتن دی هیدروژناز شکل آنزیمی موجود در شرایط فیزیولوژیکیه، در حالیکه در شرایط کم خونی به شکل گزانتن اکسیداز تبدیل می شه. گزانتن اکسیداز منبع رادیکال های آزاد اکسیژن می باشه. در شرایط کم خونی، گزانتن اکسیداز با اکسیژن مولکولی عکس العمل می دهد و رادیکال های آزاد سوپراکسید رو ایجاد می کنه. دست کم دو فلاونوئید کوئرستین و سیلیبین مانع فعالیت گزانتن اکسیداز می شن که در نتیجه صدمات اکسایشی کمتری در بدن ایجاد می شه. تحقیقات نشون داده که لوتئولین مهم ترین فلاونوئید بازدارنده در برابر فعالیت گزانتن اکسیداز می باشه (49).

Ischemia reprefusion